Το νέο μας instaκόλλημα είναι οι φωτογραφίες του Χρήστου Τζωάννου

Written by on 12 Οκτωβρίου, 2020

Όταν πετυχαίνεις τις φωτογραφίες του χαρισματικού Χρήστου Τζωάννου, είναι αδύνατον να ξεκολλήσεις. Νιώθεις σαν να διακτινίζεσαι σ’ έναν μυστήριο, φουτουριστικό και ρετρό ταυτόχρονα κόσμο που τον σκηνοθετεί ο David Lynch.
Τα πάντα τρέχουν γύρω σου με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και κάποιος έχει αφαιρέσει σχεδόν όλα τα χρώματα από γύρω σου. Όμως, το μεγάλο συν του συγκεριμένου φωτογράφου είναι πως πάντα σου κρύβει και μια έξοδο κινδύνου.

Σταματήσαμε τον Χρήστο σε μία χαμένη λεωφόρο του instagram και μας έλυσε διάφορες απορίες.

Πότε και με ποια αφορμή ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογραφία;
Το μικρόβιο της φωτογραφίας και της αποτύπωσης εικόνων που έβλεπα γύρω μου, υπήρχε ως ενδιαφέρον από μικρή ηλικία. Όταν αποφάσισα να μετακομίσω στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Αγγλία, η ανάγκη έγινε πιο έντονη.

Αυτό με οδήγησε στο να κάνω μαθήματα φωτογραφίας, να το εξελίξω πολύ περισσότερο μέσως της προσωπικής μου προσπάθειας κι εν τέλει να είναι πλέον η κύριά μου εργασία.  Ουσιαστικά, η αφορμή που “γύρισε ο διακόπτης” και ενεργοποιήθηκε η θέληση για αναζήτηση σε οτιδήποτε σχετικό με τη φωτογραφία, ήταν η στιγμή που αποφάσισα να αφήσω την Θεσσαλονίκη για τα “ξένα”.

φωτογραφίες

Σε ποια φάση ήσουν τότε και σε ποια, τώρα;
Θεωρώ, πως η μετακόμιση στο εξωτερικό, ήταν το πιο σημαντικό βήμα ως προς την προσωπική και επαγγελματική εξέλιξή μου.

Μου δόθηκε η δυνατότητα να ασχοληθώ με το αντικείμενο που πραγματικά μου αρέσει, που τότε ήταν ένα χόμπι. Φυσικά και οι επιρροές σε προσωπικό επίπεδο μαζί με τις μαζεμένες εμπειρίες επιβιώνοντας στο εξωτερικό, επηρεάζουν και καθορίζουν τον χαρακτήρα.

Η φωτογραφία έχει επηρεάσει σημαντικά την προσέγγιση των εικόνων και οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου. Πλέον έχει αποκτήσει διαφορετικές διαδρομές και φίλτρα ακόμα και όταν δεν κρατάω κάμερα στα χέρια μου.

Οι φωτογραφίες σου είναι σαν σκηνές από ταινίες. Σκηνοθέτες/ ταινίες/ εποχή που σ’ έχουν επηρεάσει περισσότερο.
Πραγματικά οι ταινίες φέρουν πολύ μεγάλη “ευθύνη” για το αποτέλεσμα των εικόνων μου. Αλλά δεν είναι η μοναδική επιρροή. Η μουσική, όσο περίεργο και να ακούγεται, έχει παίξει και συνεχίζει να παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Δημιουργεί εικόνες στο μυαλό μου, τις οποίες χρησιμοποιώ σαν πηγή έμπνευσης.

Οι εποχές επιρροής για τις φωτογραφίες μου είναι ένα συνονθύλευμα όλων των προηγούμενων δεκαετιών. Όπως και των επόμενωνμ που δεν έχουμε ακόμα ζήσει.

Αν είχα να διαλέξω μεταξύ σκηνοθετών που μ’ έχουν επηρεάσει, θα διάλεγα ένα μείγμα που θα είχε David Lynch, Quentin Tarantino και μερικά “ψήγματα” από Steven Spielberg.

Για σένα, τι είναι αυτό που κάνει μια εικόνα σημαντική; 
Πιστεύω πως δεν υπάρχουν σημαντικές ή ασήμαντες εικόνες. Μία εικόνα μπορεί την ίδια στιγμή, να είναι παντελώς αδιάφορη ή σημαντική για κάποιον άλλο. Ανάλογα τις εμπειρίες, τα ενδιαφέροντα, τον εσωτερικό κόσμο του καθενός.
Προσωπικά βρίσκω σημαντικότητα στην οποιαδήποτε εικόνα μου “λέει” έστω και την παραμικρή ιστορία. 

Ποιο είναι το τελευταίο σου κόλλημα από το χώρο της φωτογραφίας;
Φυσικά και επηρεάζομαι καθημερινά από άλλους φωτογράφους. Όχι τόσο από gadgets ή τάσεις όμως. Προσπαθώ να ακολουθώ το δικό μου ένστικτο, χωρίς να εξαρτάται από το εάν θα αρέσει σε όλους.

Γενικότερό μου κόλλημα ακόμα και ως θεατής στη φωτογραφία, είναι το στοιχείο του σκοτεινού μυστηρίου. Προς το παρόν, δεν έχω καταφέρει να αποδράσω από αυτό. Παράλληλα, τον τελευταίο καιρό, κάνω online μαθήματα 3D και animation.

Ζεις πλέον μόνιμα στη Βασιλεία. Πώς είναι η κατάσταση εκεί όσον αφορά την καλλιτεχνική δημιουργία και γενικά σαν τρόπος ζωής; 
Η Βασιλεία είναι μία μικρή πόλη αλλά με πολύ έντονη καλλιτεχνική δραστηριότητα. Είναι ίσως η πόλη με τα περισσότερα μουσεία στην Ευρώπη σε σχέση με το μέγεθος της. Είναι περίπου 40(!). Επίσης, πολλά καλλιτεχνικά δρώμενα λαμβάνουν χώρα καθ’ όλη την διάρκειας τη χρονιάς. Οπότε, είναι αμέσως αντιληπτό ότι η τέχνη και η έμπνευση μπορεί να βρίσκεται παντού τριγύρω σου και χωρίς να την “ψάξεις” ιδιαίτερα.

Η πολυπολιτισμικότητά της και η ανταλλαγή απόψεων με ανθρώπους από όλο τον κόσμο ενθαρρύνει σε μεγάλο βαθμό τη δημιουργία. Έχεις μια ολοκληρωμένη και σφαιρική άποψη περί των τεχνών. Επίσης βοηθάει και την εξερεύνηση νέων τρόπων έκφρασης.

Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο ήρεμη και οργανωμένη, σε σχέση με τη ζωή της πόλης στην Ελλάδα. Είναι απαλλαγμένη από τα περισσότερα άγχη της επιβίωσης, κάτι που παρέχει την ηρεμία που χρειάζεται κάποιος για να εκφραστεί μέσω των τεχνών.

φωτογραφίες

Ποια ταξίδια σου σ’ έχουν εμπνεύσει για τις φωτογραφίες σου;
Ολα τα ταξίδια μέχρι τώρα, είχαν τη δική τους ξεχωριστή ομορφιά. Αν θα έπρεπε να επιστρέψω σε ένα από αυτά, θα ήταν στην πόλη της Λισσαβόνας. Συνδυάζει τα πάντα. Το μεσαιωνικό χαρακτήρα της παλιάς πόλης, τα γραφικά σοκάκια με τα τραμ ακόμα και το αστικό “σκοτεινό” περιβάλλον, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τις δικές μου φωτογραφίες. Δικαίως έχει χαρακτηριστεί ως φωτογραφικός παράδεισος. 

Φυσικά υπάρχουν και συγκεκριμένοι προορισμοί – ανεκπλήρωτοι πόθοι μέχρι τώρα, όπως για παράδειγμα η Ιαπωνία. Ελπίζω σύντομα…

Αν μπορούσες, ποια αγαπημένη σου προσωπικότητα απ’ όλους τους χώρους θα ήθελες να φωτογραφήσεις;
Τον Kurt Cobain. Mάλλον δεν έχω και πολλές ελπίδες.

Ζούμε στην εποχή του overdose εικόνας. Πιστεύεις ότι πλέον μας ξαφνιάζουν ευχάριστα όλο και λιγότερα πράγματα ή το αντίθετο; 
Είναι βασικό χαρακτηριστικό της κοινωνίας μας σήμερα και μόνο αρνητικές επιπτώσεις μπορώ να σκεφτώ από αυτό. Είναι αναμενόμενο και φυσικό επόμενο.

Όταν για παράδειγμα, έχεις μία ολοκληρωμένη άποψη και εικόνα ενός τόπου μόνο μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ή ακόμα και απλά μέσω του διαδικτύου. Όταν τελικά τον επισκεφτείς, τις περισσότερες των περιπτώσεων να μην σε εκπλήξει τίποτα επί τόπου.

Ακριβώς το ίδιο φοβάμαι ότι έχει αρχίσει και ισχύει και με τις ανθρώπινες σχέσεις και την κοινωνικοποίησή μας.

Η διοχέτευση προσωπικής πληροφορίας online είναι πολύ παραπάνω από αυτό που θα ήταν φυσιολογικό. Συμβαίνει σε τέτοιο βαθμό που όταν σε συναντήσω το βράδυ, δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα. Ξέρω ήδη που ήσουν, τι έκανες και τι έφαγες κατά την διάρκεια της ημέρας σου. Δεν μπορείς να με ξαφνιάσεις πλέον.

φωτογραφίες

Κατά πόσο σ’ επηρέασε ψυχολογικά αλλά και καλλιτεχνικά η πανδημία; 
Ο προβληματισμός και η ανασφάλεια σε σχέση με την πανδημία υπήρξε και συνεχίζει να υπάρχει, όπως φαντάζομαι και στους περισσότερους.

Όμως καλλιτεχνικά, δεν μπορώ να πω ότι με επηρέασε αρνητικά. Ίσως αυτά που φτιάχνω να έγιναν ελαφρώς πιο “σκοτεινά” αλλά δεν το θεωρώ απαραίτητα κάτι το αρνητικό. Αντιθέτως, βρήκα παραπάνω χρόνο και χώρο για τον εαυτό μου να ασχοληθώ με αυτά που πραγματικά μου αρέσουν.

Τι σ’ αρέσει να κάνεις εκτός φωτογραφίας; 
Αναλόγως με την εποχή και την διάθεση. Είναι διαφορετικά τα πράγματα που θα με γεμίσουν. Μπορεί να είναι μία Παρασκευή βράδυ με καλή παρέα και συζήτηση μέχρι τελικής πτώσης. 1 ώρα τρέξιμο γύρω από το ποτάμι. Προβολή ταινιών και σειρών ή ψάξιμο για νέους “ήχους” γύρω από την μουσική. Τα ταξίδια πάντα βρίσκονταν ψηλά στην λίστα, κάτι που προς το παρόν, έχει μειωθεί σημαντικά.

Αν σου ζητούσα να φτιάξεις το soundtrack των φωτογραφιών σου,  ποιο τραγούδι θα έβαζες πρώτο;
Δεν υπάρχει φωτογραφία μου, της οποίας η επεξεργασία να μην συνοδεύτηκε από κάποιο μουσικό κομμάτι. Είναι κάτι που προφανώς επηρεάζει και το αποτέλεσμα.

Το φάσμα είναι ευρύ. Εκτείνεται από τους Beatles στον Nicolas Jaar, πάλι πίσω στους Talking Heads ή τους Kraftwerk και επιστρέφοντας πάλι, στην εποχής μας, τους Depeche Mode.
Αν είχα να επιλέξω κάτι ”πρόσφατο” για συνολικό cover, χωρίς αμφιβολία θα ήταν το soundtrack του Stranger Things από Kyle Dixon & Michael Stein. Για μένα είναι ένα μυστηριώδες και σκοτεινό, γεμάτο νοσταλγία, ταξίδι.

*Bρίσκεις τις φωτογραφίες του Χρήστου:

-Στο site του
-Στο instagram προφίλ του


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background