War of Words: Γεωργία Κωτσιοπούλου

Written by on 13 Νοεμβρίου, 2015

Είναι η αρχισυντάκτρια και συντονίστρια της ομάδας του γυναικοκρατούμενου, μονίμως ανήσυχου, Savoir Ville το οποίο έχει περικυκλώσει την πόλη καθώς εδώ και λίγο καιρό κυκλοφορεί και ως free press. Η Γεωργία Κωτσιοπούλου ζηλεύει τα αθώα παιδιά που λέγονται άντρες, ξετρυπώνει παντού την ομορφιά και στέλνει τις απαντήσεις πριν προλάβεις να τής κάνεις καλά καλά τις ερωτήσεις. 
Την προκαλέσαμε να μπει στην αρένα του War of Words και όπως θα δεις έχει διάφορα ωραία να σου πει. 

Θετική σκέψη
Εαν ήταν υλικό θα αγόραζα μεγάλες αποθήκες και μετά θα αγόραζα μεγάλες ποσότητες θετικών σκέψεων. Θα κρατούσα για δύσκολες στιγμές, για γιορτές, για φίλους, για όποιον χρειαζόταν. Θα τις έστελνα δωρεάν με πακετάκια σε χωρισμένους, σε λυπημένους, σε απολυμένους, σε όσους έχασαν για λίγο τον δρόμο.

Savoir Ville
Η καθημερινότητα μου εδώ και τρία χρόνια. Η δουλειά μου. Νέοι άνθρωποι στην ζωή μου, άγχος, ευθύνη, αυπνία, λίγο καμάρι, πολλές γκάφες, πολλά μαθήματα.

Γυναικεία Φιλία
Εχω ζήσει πολύ όμορφες γυναικείες φιλίες αλλά μέχρι σήμερα από φιλίες με άντρες έχω ‘’κερδίσει’’ περισσότερη αληθινή φιλία. Ανυπομονώ να το αλλάξω αυτό.

Αθήνα
Η αγαπημένη πόλη του πατέρα μου δεν θα μπορούσε να μην είναι και δική μου. Την ψάχνω στις ελληνικές ταινίες, πως ήταν τότε οι δρόμοι, τι έχει αλλάξει. Θα ήθελα να την έχω ζήσει στα τότε της. Την ανακάλυψα πιο βαθιά μελετώντας στο πανεπιστήμιο την ιστορία της αλλά την αγάπησα μέσα από βόλτες στην Ερμού τα Χριστούγεννα του Μιλένιουμ, μέσα από διαδρομές στις διάφορες δουλειές, μέσα από ξενυχτισμένες επιστροφές στο σπίτι από την Καρύτση, μέσα από Κυριακάτικους καφέδες στην Πλάκα. Και κάπως έτσι η Αθήνα στο μυαλό μου είναι το κέντρο της. Σήμερα θα έπρεπε να είναι λίγο πιο όμορφη, θα μπορούσε.

Ομορφιά
Είναι παντού. Είναι υποκειμενική. Είναι ακόμα εδώ.

Κινητήριος δύναμη
Να αγαπάς. Περισσότερο από το να σε αγαπούν.

Αντρες
Παιδιά που ζηλεύω. Αθώοι άνθρωποι που δεν έφταιξαν ποτέ σε τίποτα και πληρώνουν τα λάθη μιας γυναίκας. Μιας μάνας, μιας αδερφής, μια γκόμενας. Έτσι πορεύονται ξεπληρώνοντας πάντα μια γυναίκα ενώ στην πραγματικότητα ζήτησαν απλά ένα πιάτο φαγητό, μια μπάλα, ένα πλειστέισον και λίγη αγάπη. Σαν τα παιδιά.

Αφετηρία
Εδώ παίρνεις τα όπλα σου να διεκδικήσεις την ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Μονοπολη πληρώνεσαι κάθε φορά που περνάς από την αφετηρία. Καμιά μέρα θα αποδειχτεί πως πιο πολύ και από τον προορισμό μπορεί να έχει σημασία από που ξεκινάς και θα τρέχουμε όλοι να γυρίσουμε πίσω.

Road Trip
2009. Αθήνα-Καλαμπάκα-Σύβοτα-Πρέβεζα-Λευκάδα-Πάτρα- Καλαμάτα-Σπάρτη-Ελαφόνησος-Κύθηρα-Αθήνα. Εντάξει είχε και λίγη θάλασσα.

Χρόνος
Με αγχώνει όπως και αν τον δω. Δεν είμαι καλά όταν περιμένω κάτι, δεν είμαι καλά όταν δεν έχω τι να κάνω, δεν είμαι καλά όταν τρέχει, δεν είμαι καλά όταν κολλάει. Περνάς καλά; Δεν κατάλαβες για πότε πέρασε. Δεν περνάς καλά; Δεν κυλάει με τίποτα. Δεν τα έχουμε βρει ακόμα. Το μόνο που με σώζει μαζί του είναι ότι ξέρω πως πάντα περνάει με τον ίδιο τρόπο και ταχύτητα είτε βιάζομαι είτε όχι.

Ελευθερία
Η μεγαλύτερη αξία της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια συμμαθήτρια μου στο σχολείο, δίδυμη με την Χρύσα. Η αίσθηση όταν βρίσκεσαι σε έναν ανοικτό δρόμο με ανοικτά παράθυρα, καλοκαίρι, πηγαίνοντας διακοπές.

Kiki Pap


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background