5 παραγωγοί του Join Radio διαλέγουν ένα αγαπημένο τους ποίημα

Written by on 21 Μαρτίου, 2018

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 5 παραγωγοί του Join Radio διαλέγουν ένα αγαπημένο τους ποίημα.

Αφροδίτη Σημίτη
Σβήσε τα μάτια μου– Μαρία Ρίλκε
Σβήσε τα μάτια μου- μπορώ να σε κοιτάζω,
τ’ αυτιά μου σφράγισε τα, να σ’ ακούω μπορώ.
Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ‘ρθω σ’ εσένα,
και δίχως στόμα, θα μπορώ να σε παρακαλώ.
Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,
σαν να ήταν χέρια, όμοια καλά, με την καρδιά.
Σταμάτησε μου την καρδιά, και θα καρδιοχτυπώ
με το κεφάλι.
Κι αν κάμεις το κεφάλι μου σύντριμμα, στάχτη, εγώ
μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι.

Δημήτρης Πάντσος
Το συγκεκριμένο ποίημα γράφτηκε στις 07/08/1928 και έχει ακροστιχίδα που σχηματίζει το όνομα «Κώστας Γκίκας» ( η μεγάλη αγάπη του ποιητή). Πολλά πολλά χρόνια αργότερα, μελοποιήθηκε από τον Νίκο Ξυδάκη και το τραγούδησε η Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Ἐρωτικό – Ναπολέων Λαπαθιώτης
Καημὸς ἀλήθεια νὰ περνῶ 

τοῦ ἔρωτα πάλι τὸ στενό, 

ὥσπου νὰ πέσει ἡ σκοτεινιὰ 

μιὰ μέρα τοῦ θανάτου…

Στενὸ βαθὺ καὶ θλιβερό, 

ποῦ θὰ θυμᾶμαι γιὰ καιρό, 

– τί μοῦ στοιχίζει στὴν καρδιὰ 

τὸ ξαναπέρασμά του;

Ἂς εἶναι, ὡστόσο, – τί ὠφελεῖ; 

Γυρεύω πάντα τὸ φιλί, 

στερνὸ φιλί, πρῶτο φιλὶ 

καὶ μὲ λαχτάρα πόση!

Γυρεύω πάντα τὸ φιλὶ – ἂχ καρδιά μου! 

ποὺ μοῦ τὸ τάξανε πολλοί, 

κι ὅμως δὲν μπόρεσε κανεὶς 

ποτὲ νὰ μοῦ τὸ δώσει…

Ἴσως μιὰ μέρα, ὅταν χαθῶ, 

γυρνώντας πάλι στὸ βυθὸ 

καὶ μὲ τὴ νύχτα μυστικά, 

γίνουμε πάλι ταίρι,

αὐτὸ τὸ ἀνεύρετο φιλί, 

ποὺ τὸ λαχτάρησα πολύ, 

– σὰ μιὰ παλιά της ὀφειλὴ 

– νὰ μοῦ τὸ ξαναφέρει…

Μαρία*Πετρίδη
Του παραδόθηκα όταν διάβασα Το δάσος. Καταβρόχθισα κάθε του ποίημα, κάθε του στίχο, αγάπησα τον τρυφερό, δαντελένιο κυνισμό του.
Κι όταν διάβασα το Ὅταν σὲ περιμένω  βεβαιώθηκα. Ο Χριστιανόπουλος είναι ο ποιητής των ποιητών και αυτές εδώ οι 53 λέξεις του είναι ό,τι πιο ειλικρινές και ουράνιο γράφτηκε ποτέ για αυτήν την ατιμωτική μαστούρα που λέγεται έρωτας.

Ὅταν σὲ περιμένω – Ντίνος Χριστιανόπουλος
Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
ο νοῦς μου πάει στοὺς τσαλακωμένους,
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ὧρες στέκονται σὲ μία οὐρά,
ἔξω ἀπὸ μία πόρτα ἢ μπροστὰ σ᾿ ἕναν ὑπάλληλο,
κι ἐκλιπαροῦν μὲ μία αἴτηση στὸ χέρι
γιὰ μία ὑπογραφή, γιὰ μία ψευτοσύνταξη.
Ὅταν σὲ περιμένω καὶ δὲν ἔρχεσαι,
γίνομαι ἕνα με τοὺς τσαλακωμένους.

Κωνσταντίνος Καλφακάκος
Είχα πετύχει τον στίχο σε μια στάση στο μετρό, πριν από περίπου 15 χρόνια και ήταν η αφορμή για να το ανακαλύψω. Είναι υπέροχο από μόνο του. Σαν ποίηση χαΐκου.
Μαρία Νεφέλη- Οδυσσέας Ελύτης
«Θεέ μου, πόσο μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε…»

Δημήτρης Μητρόπουλος 
Κεριά -Κωνσταντίνος Καβάφης
Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background