Ρόδον: Live! Κι όμως, πέρασαν 15 χρόνια από τότε που διαβάσαμε The End

Written by on 1 Ιουνίου, 2020

Το Ρόδον: Live!, της οδού Μάρνη, κατέβασε τα στόρια του, στις 29 Μαΐου του 2005. Σημαδεύοντας για πάντα την πόλη που το αγάπησε τόσο.

“Άντε και στο Ρόδον”.
“Λίγο δύσκολο, αυτοί μπορεί να θέλουνε και πεντακόσια χιλιάρικα”.

13 Νοεμβρίου 1992

Πρώτη συναυλία των Στερεο Νόβα σε ένα ασφυκτικά γεμάτο, “Καφέ Παράσταση”. Το “καφενείο” μικρό αλλά η καρδιά μεγάλη, ο κόσμος παραληρεί και εύχεται τα αυτονόητα της εποχής, το πέρασμα στη “μεγάλη πίστα”.
Ο Κωνσταντίνος απαντά κι αυτός με το “δέος” της “μεγάλης πίστας”, τα τρία αγόρια από τα Δυτικά Προάστια που μετά θα γίνουν δύο, δεν γνωρίζουν ακόμη πως το “αύριο” τους ανήκει.

Ρόδον: Live!

Είναι Νοέμβριος και έντεκα μήνες μετά, το πέρασμα στην κύρια πίστα, στο Άβατο των λαϊβάδικων, είναι γεγονός. Ο Μιχάλης φωνάζει Μάνα, το Μικρό Αγόρι χτυπάει ταβάνι, ο Κωνσταντίνος τραγουδά τον Εξώστη και ο Εξώστης σπαράζει.
Ήμαστε μέσα στα άδυτα της live αθηναϊκής πραγματικότητας, αυτοί και εμείς δηλαδή, μέσα στο Ρόδον.

Τεράστια υπόθεση σκεφτόμαστε και φουσκώνουμε σαν παγόνια, νικήσαμε το σύστημα. Μπιμπλίκια μέσα στην ροκ πυραμίδα. Νικήσαμε αδέρφια.

Ποπ και Ροκ, τ.181

Με αφορμή αυτή τη συναυλία ο Μάρκος Φράγκος θα γράψει: “Φαντασιώνομαι την ημέρα εκείνη που πάνω στη σκηνή της Ουτοπίας, οι Στέρεο Νόβα θα παίζουν headline με support τους Bandulu ή τους Aphex Twins ή τους Orb ακόμη”.

Παρεμπιπτόντως, μία από τις τελευταίες συναυλίες που ακούστηκαν στη αθηναϊκή αυτή εκκλησία, ήταν και αυτή του Κωνσταντίνου Βήτα, στη μετά των Στέρεο Νόβα εποχή του.
Και αν δεν το κατάλαβες ήδη, να στο πω πιο καθαρά. Το ωραιότερο λαϊβάδικο της πόλης, που οκ τότε δεν ξέραμε πως ήταν το καλύτερο, ήταν και είναι, μια προσωπική υπόθεση για τον καθένα.

Και όσοι το έζησαν, έχουν να πουν τις δικές τους, υπέροχες ιστορίες. Πολύ πιθανό, τελείως άσχετες με των άλλων.

Ο γυμνός Iggy, ο συννεφιασμένος Αγγελάκας, ο υπερκινητικός Moby, οι Ramones, οι Pixies, οι Go Betweens, οι Cramps,οι Triffids, και πόσοι άλλοι, σκηνές, στιγμές πολύτιμες, από τις ζωές μας.

Για μένα, παιδί της επαρχίας, ήταν το Πέρασμα στη δική μου Ινδία! Ήταν ο τρόπος μου να υπάρχω σε μια πόλη που προσπαθούσε να με μάθει (και να τη μάθω). Ήταν η ευκαιρία μου να νιώσω, να δω και βεβαίως να αντιγράψω την αίσθηση του να είσαι κάποιος άλλος.

Για μία με δύο ώρες, άντε δυόμισι αν έπεφτες στην περίπτωση. Και βασικά τώρα που το σκέφτομαι, ήταν ένας τρόπος να δηλώσεις ποιος είσαι και αναλόγως να μαζέψεις το σωστό μελίσσι γύρω σου.

Και για πες, ποιος είσαι;

Ρόδον: Live!

Αυτό που μου έμαθε το Ρόδον πρώτα από όλους, είναι πως η συναυλία είναι γιορτή. Και τη μοιράζεσαι. Αλλιώς κάτσε σπίτι και δες τη στο You Tube. Ε, μα!

Σκηνές που αγάπησες

Ρόδον: Live!

Η Φώφη, η Χρύσα, ο Τάσος, ο Γιώργος, ο Γιάννης να χορεύετε αγκαλιά “You are in the bad way” και να τσακώνεστε ποιος θα κλέψει το φτερό βιζόν της Σάρας.

Να χοροπηδάς φωνάζοντας “Anytime, Anyplace, Anywhere“από τους Carter U.S.M. με μανία, στο Πατάρι, παρέα με τον Σπύρο που δεν τους ήξερε καν, αλλά ήταν εκεί μαζί σου, γιατί ήθελες εσύ, και οι φίλοι είναι αυτό: είναι κοντά σου ακόμη κι αν δεν τους αφορά γιατί (ήμουν και φαντάρος)!

Faithless! Μπορούμε και να το παραδεχτούμε. Η πρώτη φορά που καταλάβαμε στo Ρόδον:Live!, εν Ελλάδι δηλαδή, πως τα πλήκτρα είναι το ζωντανό πανκ του μέλλοντος.

Να μην είσαι goth αλλά να τραγουδάς Eloise με όση χαρά σου προσφέρει το να είσαι κομμάτι του κοινού των The Damned. Και όχι, πες μου εσύ τώρα, γιατί θυμάμαι αυτό το live περισσότερο από άλλα στο Ρόδον, πράγμα ανεξήγητο indeed.

Να σκέφτεσαι πως οι γλαδιόλες του Morrissey μπορούν να καταλήξουν από την πίσω τσέπη του στα χέρια σου.

Να ζηλεύεις τα κοντά παντελονάκια (βερμούδες το λένε) των Inpiral Carpets και των EMF. Unbelievable!

Να αναρωτιέσαι. Ήταν οι Puressence, οι Scorpions της γενιάς μου; Μου; Σου; Ήταν! Και ένα από τα live, εκεί, που θυμάμαι κυρίως, γιατί πήγα ένα και έφυγα δύο. Τιμή και δόξα!

Έτοιμος για τηλεπαιχνίδι;

Ρόδον: Live!
  • Το κλαμπ Ρόδον πήρε το όνομα του από τον κινηματογράφο Ρόδον που βρισκόταν στο ίδιο σημείο. Το σινεμά παραδόθηκε στη μουσική και η πόλη στους μουσικούς του κόσμου, που έβαζαν πια στην ατζέντα τους και το όνομα Athens.
  • Το πρώτο συγκρότημα που εμφανίστηκε εκεί ήταν οι Yeah του Γιάννη Ντρενογιάννη, το 1987. Και το τελευταίο, ο Steve Wynn με τη μπάντα του το 2005.
  • Πίσω από το Ρόδον, κρυβόταν ο Φώτης Μπόμπολας, της γνωστής οικογενείας του εκδοτικού «Πηγάσου». Και άλλων πολλών βεβαίως, βεβαίως.
  • Τυπικά, η χωρητικότητα του λαϊβάδικου ήταν γύρω στα 1500 άτομα, στοίχημα όμως πως τις περισσότερες φορές θα ορκιζόμουν πως χωρούσε πολύ περισσότερους.
Ρόδον: Live!
  • Αν σε ρωτήσουν ποια ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια συναυλία εκεί μέσα, παίζει να είναι κι αυτή του Tricky -κυριολεκτικά δε ήθελε ή απλά ξέχασε να κατέβει από τη σκηνή.
    Αν σε ρωτήσουν πάλι πια ήταν πιο σκοτεινή, απάντα το ίδιο- βγήκαμε ράκος και κάναμε να μιλήσουμε ο ένας τον άλλο για βδομάδες. Αξέχαστη!
Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background