“Πάρ’ το Αλλιώς”: Μία Εκστρατεία Συνειδητοποίησης στη Θεσσαλονίκη

Written by on 7 Ιουλίου, 2020

“Πάρ’ το Αλλιώς”: Πώς δηλαδή, η Drastic, εγκαινιάζει την παρουσία της στη συμπρωτεύουσα, δημιουργώντας μια διαφορετική εκστρατεία ευαισθητοποίησης σε θέματα οδηγικής συμπεριφοράς.

Μέσα από μια διαδραστική ξενάγηση (που θα θέλαμε πολύ να είναι viral) καυτηριάζει την εγωιστική συμπεριφορά των οδηγών και αποτυπώνει την ανελέητη εισβολή των οχημάτων στους χώρους των πεζών.

Αποτυπωμένη μέσα από ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους κι ένα πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα, βίντεο 360° εικονικής πραγματικότητας, η ομάδα της Drastic, σε συνεργασία με τη dot2dot, την Άλλη Όψη και τη Difros, μας προσκαλεί σε μια “αλλιώτικη” περιήγηση στην καθημερινότητα της πόλης. Ένα Πάρ’ το Αλλιώς για όλους.

Γι’ αυτό, σκεφτήκαμε να μιλήσουμε με τον Γιώργο Βάραγκα εκ μέρους της Drastic και να μάθουμε περισσότερα.

Πώς ξεκίνησαν όλα; Ποια ήταν η αφορμή για να σκεφτείτε την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός τέτοιου project;
Στο τιμόνι της Δραστικής Εκστρατείας Συνειδητοποίησης “Πάρ’ το Αλλιώς” βρίσκεται η σκηνοθέτιδα και παραγωγός Μυρτώ Παπαδογεώργου.
Η Μυρτώ ασχολείται εδώ και χρόνια με το θέμα των βιώσιμων πόλεων ξεκινώντας από την Αθήνα πριν κάποια χρόνια με μια παρόμοια πρωτοβουλία, το City of Errors.

Μέσα από τη δουλειά της διαπίστωσε την ανάγκη μιας διαφορετικής και πιο δημιουργικής προσέγγισης στην κοινωνική ευαισθητοποίηση κι έτσι βρήκε υποστήριξη στο πρόγραμμα Start – Create Culture*.
Συσπείρωσε γύρω της ανθρώπους  και κοινωνικές ομάδες που αναζητούσαν τρόπους να αντιδράσουν (Άλλη Όψη, Difros, dot2dot) και δημιούργησε τη Drastic, έναν Κοινωνικό Συνεταιρισμό.

Η Drastic πειραματίζεται με ανατρεπτικούς τρόπους ευαισθητοποίησης. Ξεκινώντας με το θέμα της οδηγικής συμπεριφοράς και πώς αυτή καθορίζει την ελεύθερη μετακίνηση των πεζών της πόλης.

Το κοινό πως έχει αντιμετωπίσει αυτή την ιδέα;
Θελήσαμε να εμπλέξουμε τους ανθρώπους που ζουν, εργάζονται και οδηγούν στο κέντρο της πόλης χρησιμοποιώντας τρία επίπεδα συνειδητοποίησης.

Την ενεργή συμμέτοχη, την ανάδειξη του προβλήματος μέσα από μια ένα δημιουργικό ντοκιμαντέρ και…(ταμπούρλα) την αίσθηση του καθημερινού αγώνα ενός εμποδιζόμενου ατόμου μέσω της εμπειρίας της 360° εικονικής πραγματικότητας.

Η ενεργή συμμετοχή του κόσμου υπήρξε παραπάνω από ενθαρρυντική και η ανταπόκριση, εξαιτίας της πρωτόγνωρης προσέγγισης της εκστρατείας, είναι συγκινητική.

Αυτό μας χαροποιεί τρελά, γιατί επιβεβαιώνει τη σοβαρή ανάγκη για τέτοιου είδους τις δράσεις. Δράσεις που στοχεύουν δηλαδή στην κοινωνική ευαισθητοποίηση με δημιουργικό και βιωματικό τρόπο.

Όταν ξεκινήσατε το “Πάρ’ το Αλλιώς”, ποια πραγματικότητα ανακαλύψατε; Περισσότερα ή λιγότερα προβλήματα από αυτά που φανταζόσασταν;
Ενώ το πρόβλημα των ανεμπόδιστων μετακινήσεων στο κέντρο της πόλης, είναι σίγουρα κατά μεγάλο μέρος αποτέλεσμα των εγωιστικών συμπεριφορών και της αδιαφορίας των οδηγών για μια άνετη συνύπαρξη όλων μας στο δημόσιο χώρο, αποδείχτηκε πως υπάρχουν και πολλές άλλες πληγές.

Κακός ή ανύπαρκτος αστικός σχεδιασμός, ελλείψεις σε μέσα μαζικής μεταφοράς -ακόμα περιμένουμε εκείνο το μετρό- ανύπαρκτα κίνητρα και δομές για χρήση εναλλακτικών και «πράσινων» μέσων. Αλλά και κακοτεχνίες, προχειρότητες και φυσικά μια σχεδόν προκλητική έλλειψη σεβασμού από μια μεγάλη πλειοψηφία σε αυτό που ονομάζουμε δημόσιο χώρο.

Όλα αυτά αποτελούν τελικά το μεγαλύτερο εφιάλτη για μια άνετη κίνηση στην πόλη. Δε το λες και αισιόδοξο όλο αυτό.

Οι πιο κλισέ δικαιολογίες των οδηγών όταν κάνουν παρανομίες.
«Με τα alarm είμαι». «Στάθηκα για πέντε λεπτά». «Περιμένω τη γυναίκα μου». «Μα άφησα χώρο, γιατί δε χωράς;!». «Πού θες να το βάλω, δεν έχει πουθενά πάρκινγκ» και άλλα πολλά.

Εξοργιστικά και εξωφρενικά αποτυπωμένα και στο ντοκιμαντέρ. Αντί να πουν «συγγνώμη, έκανα λάθος», «δεν θα ξανασυμβεί» και «λυπάμαι που δεν σκέφτηκα ότι αυτός είναι ένας χώρος που ανήκει σε όλους μας και με ένοιαξε μόνο η παρτάρα μου».

Ένα ωραίο περιστατικό με happy ending που θυμάσαι χαρακτηριστικά ως περαστικός ή ήρωας της ιστορίας σε κάποιο δρόμο της πόλης.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν περιστατικά με happy endings στη διεκδίκηση του δικαιώματος για ελεύθερη μετακίνηση. Συνήθως βρίσκεσαι αντιμέτωπος/η με ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται ή δεν νοιάζονται για τίποτα πέρα από την προσωπική τους σφαίρα. Κα δεν είναι, φυσικά, διατεθειμένοι ούτε καν να αναγνωρίσουν το σφάλμα τους, πόσο μάλλον να το διορθώσουν.

Ας προσπαθήσουμε εμείς, όλοι, όλες, ολ@,  με τη συμπεριφορά μας, με κατανόηση και ενσυναίσθηση, με σεβασμό στον κάθε συνάνθρωπο να δημιουργήσουμε τις πόλεις και τα happy endings που θέλουμε.

Διεκδικώντας τα δικαιώματά μας ως πεζοί και προστατεύοντάς τα ως οδηγοί.

Ποια είναι τα βασικά προβλήματα της οδικής συμπεριφοράς των Θεσσαλονικιών και της δομής της πόλης (διαβάσεις, πεζοδρόμια κλπ);
Είναι τα ίδια ακριβώς με της Αθήνας και των περισσότερων δυστυχώς ελληνικών πόλεων. Στη ρίζα του προβλήματος -πιστεύω και σε κάθε πρόβλημα- βρίσκονται η έλλειψη σεβασμού και διάθεσης συνεργασίας.

Δεν έχουμε μάθει ακόμα, σε συλλογικό επίπεδο, να λύνουμε τα προβλήματα συνεργατικά εμπλέκοντας όλους τους ανθρώπους. Τις κοινωνίες μας, τους φορείς και την πολιτεία αναζητώντας τις απαντήσεις στις αιτίες που τα προκαλούν.

Δείχνουμε μια παράξενη εμπιστοσύνη σε αντιπροσώπους, αρκούμαστε σε αυτή και ξεχνάμε ότι μία πόλη είναι πρώτα απ’ όλα, οι άνθρωποι της. Εμείς είμαστε αυτοί οι άνθρωποι.

Όταν ολόκληρες πόλεις σχεδιάζονται με γνώμονα, σχεδόν αποκλειστικά, το εύκολο κέρδος και μια εφήμερη οικονομική ευκολία τα πράγματα δεν γίνεται να εξελιχθούν προς μια βιώσιμη κατεύθυνση.

Ιδανική για όλους τους πολίτες, για κατοίκους κι επισκέπτες, για όλους εμάς τους ανθρώπους που επιλέγουμε να ζούμε στην πόλη. Και να είμαστε δημιουργικοί και δημιουργικές μέσα σε αυτή. Και τελικά να γοητευόμαστε από αυτή και το αστικό της τοπίο.

Πιστεύεις πως η άμεση προβολή γεγονότων στα σόσιαλ μίντια, έχει βοηθήσει στην ενημέρωση κι ευαισθητοποίηση του κόσμου για την καθημερινή μας συμπεριφορά;
Φυσικά. Τα κοινωνικά δίκτυα είναι ένα υπέροχο εργαλείο αμεσότητας, ενημέρωσης και ενεργοποίησης με μια πρωτοφανή δύναμη αλληλεπίδρασης.
Χωρίς αυτά θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να επικοινωνήσουμε την ιδέα της Drastic και να εμπλέξουμε στην εκστρατεία όλο και περισσότερο κόσμο.

Με αφορμή τον Μεγάλο Περίπατο της Αθήνας, αν συμμετείχατε σε κάποιο ανάλογο σχέδιο ανάπλασης της Θεσσαλονίκης, ποιο θα ήταν το πρώτο πράγμα που θα προτείνατε να αλλάξετε;
Μακάρι τα προβλήματα στην ανάπλαση μιας πόλης να λύνονταν με σύντομους σχεδιασμούς και προτάσεις. Όμως αν είχαμε αυτή τη μαγική δύναμη, θα προτείναμε έναν ριζικό επανασχεδιασμό της πόλης με προτεραιότητα στους ίδιους τους ανθρώπους και όχι στα αυτοκίνητά τους.

Μια πόλη που δεν θα σε ανάγκαζε να επιλέγεις το αυτοκίνητό σου για να μετακινηθείς στο κέντρο της, γιατί θα είχε αξιόπιστα και ασφαλή μέσα μαζικής μεταφοράς.

Θα είχε ποδηλατοδρόμους, πεζόδρομους, ράμπες, σχεδίαση και προδιαγραφές για μια άνετη και ελεύθερη μετακίνηση στο κέντρο. Είτε για βόλτες, είτε για δουλειές.

Πώς οργανώσατε το “Πάρ’ το Αλλιώς” όντας από το Λιτόχωρο (εκεί συναντάτε ανάλογα προβλήματα;)
Στο Λιτόχωρο βρίσκομαι μόνο εγώ που χειρίζομαι την επικοινωνία της Drastic. Η υπόλοιπη ομάδα ζει στη Θεσσαλονίκη. H Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που έτσι και τη ζήσεις, μόνο να την αγαπήσεις μπορείς. Κι αν δεν είμαι πια κάτοικός της, είμαι μεγάλος θαυμαστής της.

Την επισκέπτομαι συνέχεια, διασκεδάζω και ερωτεύομαι στους δρόμους και τα στενά της, πολλοί φίλοι και ακόμα περισσότερες φίλες μου είναι εκεί και η ίδια η πόλη είναι συγκλονιστικό κομμάτι της ζωής μου.

Και στο Λιτόχωρο, όπως και σε κάθε μικρή ή μεγάλη πόλη, τα προβλήματα της οδηγικής συμπεριφοράς είναι παρόντα, γιατί κι εδώ ο σχεδιασμός δεν έχει δώσει προτεραιότητα στις ανάγκες των πεζών. Μόνο σε μια ακατανόητη για εμένα διευκόλυνση των οχημάτων. Ενώ δε η έλλειψη πολιτειακής αγωγής είναι πανελλαδικό φαινόμενο.

Με ποιους τρόπους μπορεί να αλλάξει η οδηγική συνείδηση του Έλληνα;
Μου θυμίζει κάτι που λένε: «Ο Έλληνας μπορεί να αλλάξει, αν τον τσούξεις στο πορτοφόλι ή στην υπόληψή του».

Τα τιμωρητικά πρόστιμα και το «ξεφτέλισμα» είναι τρόποι που έχουν δοκιμαστεί και συνήθως επιλέγονται για να βάλουν μυαλό τα ατίθασα παιδιά. Στην πρώτη μας όμως Δραστική Εκστρατεία προσπαθήσαμε να δούμε το ζήτημα μέσα από τις έννοιες της ενσυναίσθησης, της ενεργής συμμέτοχης και της δράσης.

Δηλαδή να δούμε, να νιώσουμε και να δράσουμε -επιτέλους- δημιουργικά, με περισσότερη φαντασία και σίγουρα με  περισσότερη θέληση. Όχι σαν ατίθασα ή κακομαθημένα παιδιά, μα ως ενεργοί και συνειδητοποιημένοι πολίτες.

Βέβαια για να γίνει μια πραγματική αλλαγή είναι απαραίτητο αυτή μας η προσπάθεια να συνδυαστεί με μια ουσιαστική προσέγγιση στην πολιτειακή αγωγή, τόσο από το σπίτι όσο και από το σχολείο.

Ο Δήμος της πόλης πώς είδε αυτή σας την προσπάθεια;
Ο στόχος της εκστρατείας είναι να ενεργοποιήσει όλο και περισσότερους ανθρώπους στη διεκδίκηση των ελευθέρων μετακινήσεων στην πόλη από τη μεριά των πολιτών. Το πρώτο βήμα έγινε με ανέλπιστη απήχηση και συμμετοχή και έτσι μας δίνει τη δύναμη να επικοινωνήσουμε με κάθε φορέα που αναζητεί ουσιαστικές λύσεις στο ζήτημα. Πιστεύουμε ότι ο Δήμος της Θεσσαλονίκης είναι ένας τέτοιος φορέας.

Έχετε σκεφτεί ένα “Πάρ’ το Αλλιώς” για την Αθήνα, μήπως έχετε έρθει σε επαφή με κάποιους φορείς, εταιρίες, άτομα;
Η πιλοτική εφαρμογή της εκστρατείας στη Θεσσαλονίκη μόνο αισιόδοξους μας αφήνει για μελλοντικές συνεργασίες με Δήμους στην Ελλάδα. Όπως και με φορείς, με κοινωνικές εταιρίες και κοινωνικούς οραματιστές που θέλουν να δράσουν με ανατρεπτικούς και πρωτόγνωρους τρόπους.

Έτσι ώστε να διεκδικήσουμε και -γιατί όχι- να δημιουργήσουμε τις πόλεις και τα περιβάλλοντα που μας αξίζουν.

5 τραγούδια, τα οποία θα βάζατε στα αυτοκίνητα εκείνων που αρνούνται να ακούσουν συμβουλές, ώστε να συμπεριφέρονται καλύτερα

  • Funkadelic – Maggot Brain (γιατί θα χρειαστεί να διώξουν τη σαπίλα απ΄το κεφάλι τους)

Drastic είναι

Μια Κοιν.Σ.Επ. παραγωγής “disruptive” υλικού με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Πειραματίζεται με οπτικοακουστικά μέσα και νέες τεχνολογίες και δημιουργεί ανατρεπτικές εκστρατείες που θίγουν κοινωνικά, περιβαλλοντικά και πολιτιστικά θέματα. Και φυσικά επιχειρεί να τους δώσει μια πιο δραστική και μια πιο αποτελεσματική ορατότητα.

Εμπλέκει ανθρώπους, online video, εμπειρίες ενσυναίσθησης και εικονικής πραγματικότητας με σκοπό να αλληλεπιδράσει πρωτόγνωρα με το κοινό της και να δημιουργήσει μια αναπάντεχη συναισθηματική εμπειρία.

Website // Facebook Page


*START είναι…

Είναι ένα πρόγραμμα του Robert Bosch Stiftung, που υλοποιείται σε συνεργασία με το Goethe-Institut Thessaloniki και την Ομοσπονδιακή Ένωση Κοινωνικοπολιτιστικών Κέντρών και υποστηρίζεται από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση και το Ίδρυμα Μποδοσάκη.

Website // Facebook Page

Συνέντευξη: Δημήτρης Πάντσος, Κική Παπαδοπούλου


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background