Η Κική Παπαδοπούλου διαλέγει τα 10 καλύτερα tracks του 2020 (της)

Written by on December 18, 2020

H παραγωγός του Join Radio, Κική Παπαδοπούλου επέλεξε τα 10 tracks, που έπαιξε περισσότερο στην εκπομπή της το 2020.

Matt Berninger – One More Second

Μοιραζόμαστε αυτόν τον έρωτα μαζί με τον Δημήτρη. Όταν το άκουσα πρώτη φορά ήταν σαν να ‘χε αρπάξει φωτιά κάπου μέσα βαθιά, που λέει ένας άλλος που αγαπάμε. Το έστελνα σε όλους εντός κι εκτός Join σαν να παίρνω ποσοστά από τον Matt και το άκουγα συνέχεια. Όπως συνεχίζει να συμβαίνει ακόμα.
Μετά, αγάπησα και τα υπόλοιπα κομμάτια από το άλμπουμ, (“Serpentine Prison”) και συνειδητοποίησα πως ο frontman των National έχει μια διαφορετική γλύκα και εσωτερικότητα όταν είναι χωρίς τη μπάντα του. Και ίσως τελικά μ’ αρέσει και περισσότερο (κι ας μη με ρώτησε κανείς).

Για όλα αυτά τα έξτρα δευτερόλεπτα, λεπτά, χρόνια, που ζητήσαμε κάποτε λοιπόν, αλλά δεν ήρθαν ποτέ και οι αγώνες μας έληξαν χωρίς παράταση. Και ήταν για καλό τελικά.

City of The Sun – Spaghetti

Αυτό το ορχηστρικό κόλλημα, που είναι και σαν αργό τσιφτετέλι, τρύπωνε πολύ συχνά στις εκπομπές και τις καραντίνικες λίστες και κάθε φορά, ακουγόταν αλλιώς. Δημιουργούσε διαφορετικές εικόνες και προσαρμοζόταν πάντα σε κάθε ψυχολογική κατάσταση ή καιρική συνθήκη.
Δεν ξέρω πώς τα κατάφερε και δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να το εξηγήσω, όπως γίνεται δηλαδή και με όλα τα ωραία σ’ αυτή τη ζωή #λαστφειμουσγουορντς. Έχει και για τίτλο το αγαπημένο μου φαγητό οπότε ήταν αδύνατον να χάσει μία θέση σ’ αυτή τη δεκάδα.

Run The Jewels – Ooh La La

Όπως είχαμε πει και εδώ, οι Run the Jewels, κυκλοφόρησαν τον καλύτερο hip hop δίσκο του 2020. Ανάμεσα σε μια ατελείωτη trap πασαρέλα, το diss γλεντοκόπι, την επιτηδευμένη βαρβατίλα πολλών ραπ άλμπουμ, το “RTJ4” κρύβει αυτό που λείπει απ’ όλα αυτά. Δηλαδή έξυπνα πολιτικά σχόλια, σύγχρονο ήχο, αβίαστη δυναμική. Κι ευτυχώς δεν χάνονται σε κάποιον ενοχλητικό θόρυβο.

Το Ooh la la βγήκε την πρώτη σεζόν της καραντίνας και ταρακούνησε όλα τα δωμάτια του σπιτιού χωρίς έλεος. Έχει μια ενέργεια κι ένα flow, που σε τρελαίνουν από την πρώτη ρίμα και σε προκαλούν να κάνεις bounce μαραθώνιο. Όχι μπράβο.

Sugahspank & Blend Mishkin- Paint Everything White

Το ομώνυμο άλμπουμ της Sugashspank και του Blend Mishkin, ήρθε στο 90′ του καταραμένου 2020 και τα έκανε όλα καλύτερα. Όπως είχαμε πει τότε, έχει θεραπευτικές ιδιότητες και λειτουργεί σαν παυσίπονο για τα πάντα. Αυτή η συγκατοίκηση soul ρυθμών, ηλεκτρονικών beats, μικρής reggae δόσης, και στίχων, βγαλμένων από τα μπερδεμένα κεφάλια όλων μας, ήταν αδύνατον να λείπουν από τα (δικά μου) καλύτερα της χρονιάς.

“Sometimes we need to paint everything white and start all over again”. Το συγκεκριμένο κομμάτι, είναι σαν μία μεγάλη, ζεστή αγκαλιά, απ’ αυτές που μας λείπουν αφάνταστα αυτές τις lockdownικές σεζόν. Πατάει το mute σε όλα τα άγχη, τους πανικούς και τις στεναχώριες και σε κάνει να μη θες να μην φύγεις απο εκείνη.

Sophie Lies- Μεγάλα Παιδιά

Ξαφνικά μια μέρα, το πόσταρε κάποιος γνωστός μου στο Facebook με πολλά θαυμαστικά αποθέωσης, το άκουσα κι αυτό ήταν. Χωρίς να την ξέρω, έστειλα κατευθείαν στη Sophie Lies μήνυμα πώς μπορώ να το βρω για να παίζει στην εκπομπή και μόλις προσγειώθηκε στο μέιλ μου, βγήκε κατευθείαν στον αέρα.

Αυτό που σε συγκινεί είναι ο άμεσος και ο απλός τρόπος που μιλάει για όσα νιώθεις εσύ και οι φίλοι σου αυτή τη στιγμή, αυτή την παράξενη εποχή, αυτό το 2020. Και δεν την νοιάζει πως πρέπει να πει κάτι πολύπλοκο ή βαθυστόχαστο για να σε αγγίξει. H Lies θα μπορούσε να ανήκει στη νέα γενιά της “σχολής” του Φοίβου Δεληβοριά. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους καλλιτέχνες δηλαδή, οι οποίοι χωρούν την καθημερινότητα μας σε λόγια και μελωδίες σαν των “Μεγάλων Παιδιών”.

Sault – Strong

Ο Παύλος έγραψε γι’ αυτή τη μπάντα – αποκάλυψη εδώ και συμφωνήσαμε σε όλα. Από πού να ξεκινήσεις. Από το ότι όλοι στο σταθμό γίναμε γκρούπι τους. Από το ότι αυτό το αριστουργηματικό Strong είναι να σαν να είναι 5 tracks μαζί και όλα τα συστατικά του δένουν άψογα. Από το ότι κάθε φορά που ακούς ολόκληρο το LP, ανακαλύπτεις συνέχεια καινούρια πράγματα. Καλύτερα πάτησε το play για να καταλάβεις τι εννοούμε.

Rolling Stones – Living In A Ghost Town

Είσαι πραγματικά σπουδαίος όταν μετά από 50 χρόνια μουσικής ζωής, συνεχίζεις να γράφεις πωρωτικά τραγούδια επειδή θες πραγματικά να είσαι στο στούντιο κι όχι γιατί το βλέπεις σαν μια διαδικασία διεκπεραίωσης.
Την πρώτη σεζόν της καραντίνας, η φωνή του Θεού -όπως τον λεμε με την Αφροδίτη- και οι φίλοι του, κυκλοφόρησαν το Living in a Ghost Town, το οποίο πάντα θα μου θυμίζει τις συναισθηματικά φορτισμένες κι αμήχανες εκπομπές από το σπίτι και με πόση χαρά είχα φωνάξει ότι επέστρεψαν. Φυσικά, δεν έφυγε ποτέ από δίπλα μου.

Black Pumas – Ain’t No Love In The Heart Of The City

Αχ αυτά τα παιδιά. Αχ. Είναι φοβερό πως ό,τι τραγούδι και να βγάλουν, πατάω το like πριν το ακούσω. Η αμεροληψία στα καλύτερα της. Τους έχω τεράστια αδυναμία γιατί εκτός από χαρισματικοί μουσικοί και υπερκουλ τύποι, είναι απ’ αυτές τις περιπτώσεις των καλλιτεχνών που όταν βλέπεις να τους ανακαλύπτει ο κόσμος (βλέπε φετινές υποψηφιότητες Grammy), χαίρεσαι σαν να είναι φίλοι σου.
Αυτή η διασκευή εμφανίστηκε προς το τέλος του 2020 και ήταν αδύνατον να λείψει από τη χρυσή δεκάδα γιατί για άλλη μία φορά, πέτυχαν διάνα.

Isobel Campbell – Never My Love

“You wonder if this heart of mine will lose its desire for you / Never my love”

Το outsider του 2020 έχει το πιο εθιστικό παπαπαπαπα που κρύβεται εκεί έξω/μέσα. Η Isobel Campbell είναι μια σταθερή αξία και μπορεί να μην έρχεται συχνά με νέες ιστορίες αλλά όταν το κάνει, σχεδόν πάντα θα έχει μια μικρή έκπληξη. Όπως αυτό το αγχολυτικό τραγούδι, το οποίο βάζει τα πάντα τριγύρω να κινούνται σε αργή κίνηση.
Αν είσαι κι ερωτευμένος, σου προκαλεί κι ένα χαζό χαμόγελο ενώ κοιτάς έξω από τα παράθυρα και αιωρούνται πάνω απ’ το κεφάλι σου διάφορες, ανεξέλεγκτες, ροζ φούσκες.

Scarr – You’re The One

Είναι στο soundtrack της ταινίας Lost My Body, για την οποία είχαμε πει εδώ. Εκείνο το σύγχρονο, ωμό, λυρικό, ευαίσθητο και αλληγορικό animation, που μιλάει με πολύ έξυπνο τρόπο για την προσπάθεια μας, σ’ αυτή την παρανοϊκή εποχή, να εξελιχθούμε χωρίς να μένουμε στάσιμοι. 

Το You’re The One λοιπόν, είναι σαν να διηγείται ολόκληρο το φιλμ σε 2:53 λεπτά και με ακολούθησε κι εκτός αέρα σε μετακινήσεις 6, σε βόλτες με τ’ αμάξι, σε αράγματα στη βεράντα. Δεν είναι από αυτά που σε κερδίζουν κατευθείαν αλλά αυτή η υπόγεια δύναμη του, σου κινεί την περιέργεια να του δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Και πόσο καλά θα κάνεις.

All We Are – Bad Advice

Πατίνια, χορός, neon φώτα, 80’s βάτες, ντισκομπάλες. Δεν είχα ιδέα ποιοι ήταν οι All We Are. Ανανακάλυψα μια μέρα τυχαία το Bad Advise τους σ’ έναν αγγλικό ραδιοφωνικό σταθμό και πέρασα τέλεια μαζί του όλη τη χρονιά. Ήρθε αρκετές Παρασκευές αυτή τη μία ώρα του Πανωλεθριάμβου και γέμισε γκλίτερ το στούντιο. Α το χορέψαμε και μαζί με την πρωινατζού, που το αγάπησε επίσης γιατί μην ξεχνιόμαστε, εδώ την ακούμε μαζί.

ΚΙ ΕΝΑ BONUS

Biig Piig – Don’t Turn Around


*Ακούς τον “Πανωλεθρίαμβο” της Κικής Παπαδοπούλου στο Join Rαdio κάθε Παρασκευή, 16:00 – 17:00.
Μπορείς να βρεις τη λίστα της και στο Spotify.

Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background