Ο Moby έβγαλε το “All visible objects”. Ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν.

Written by on 20 Μαΐου, 2020

Είναι μερικές στιγμές που η μουσική εμφανίζεται ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεσαι. Και ο Moby το ξέρει! Πριν από μας για εμάς.

Το ξέρεις και εσύ; Όχι!

Ίσως ετοιμαζόσουν να κοιμηθείς, μόνος, μόνη, ίσως όχι. Ίσως απλά ετοιμαζόσουν να ξαπλώσεις δίπλα στον άνθρωπο που αγαπάς, ίσως απλά έγραφες ένα γράμμα σε ένα φίλο, κρυμμένο, δακρυσμένο στο inbox, μπορεί και να καυγάδιζες, είναι περασμένα μεσάνυχτα, όλα επιτρέπονται, βάζεις ένα ποτήρι κρασί και πατάς το play #διπλής.

Γράφω στο κορίτσι– οικογένεια: «Πίνω κρασί και ακούω το νέο Moby, τι έχω πάθει, δεν μπορώ να ξεκολλήσω το χέρι μου, είναι εντελώς ίδιο όπως τότε, υπέροχο, κλαίω, μια χαρά μεγάλη που ‘χω, όπως πρέπει!».

Μου απαντά «Τόσο καλό ε;».

Συνεχίζω: «Είναι αυτό που έχεις χάσει ένα φίλο που σε είχε βοηθήσει κάποια στιγμή παλιά, πολύ παλιά, και ξάφνου εμφανίζεται από το πουθενά, και σε βοηθάει πάλι, την κατάλληλη στιγμή, όπως τότε, ε αυτό είναι κάτι πολύ αγαπησιάρικο, σωστά;».

Παίρνω μια ανάσα, βάζω δεύτερο ποτήρι κρασί και γράφω βαρύγδουπα στάτους στο φου μπου.

«Ο Moby έγραψε επιτέλους το Play μετά το Play που θα έπρεπε να γράψει μετά το Play, αλλά που θα λέγαμε τότε με σηκωμένο φρύδι ότι έγραψε ένα ίδιο με το Play, τς τς τς, οπότε κι αυτός το κράτησε για χρόνια, να το βγάλει όταν θα λέγαμε, μα γιατί δεν βγάζει επιτέλους ένα σαν το Play, σκάσε πια, το έβγαλε”.
(οκ τσιμπάει και ολίγον τι από Everything is wrong, εξ’ου το κάνει και κάπως, απολαυστικά ανεκτίμητο.)

Σκάσε πια, έσκασα.

Θυμήθηκα πως την προηγούμενη μέρα στο σταθμό είχαμε την συζήτηση του “συντονισμού”. Μην παίζουμε τα ίδια και τα ίδια από το νέο άλμπουμ του Moby. Τη συζήτηση ξεκίνησε ο Παύλος. Έτσι πήρα μπρος κι εγώ και κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει στο Μομπικό κόσμο (δηλαδή ότι έβγαλε άλμπουμ), που είχα αφήσει -συγνώμη- παντελώς πίσω μου.

Επίσης, θυμήθηκα πως η πρώτη μου κριτική για άλμπουμ στο Ποπ & Ροκ (στη φώτο, ένα απόσπασμα της), κάπου εκεί στα ξεχασμένα 1827, ήταν για το “Everything is Wrong” (ατελείωτοι, απανωτοί οργασμοί). Για το οποίο, θα είμαι πάντα ευγνώμων #διπλής.

Τι εννοώ;

Ο νέος δίσκος του Moby είναι μια επιστροφή σε όλα αυτά που αγάπησα και που έμαθα να είμαι. Μια συλλογή με καρδιές, ένα κόνσεπτ που περιμέναμε χρόνια να κάνει για μας (για μένα), μια συλλογή από δικά του κομμάτια που έχουμε ξανακούσει, αλλά wtf πόσο θα θέλαμε να ξανακούσουμε. Και πόσο σε ευχαριστούμε πανάθεμα σε γι’ αυτό!

«Εμένα δύο τραγούδια μ’ άρεσαν. 17 άλμπουμς μετά, ο ίδιος Moby», θα πει ο Γιάννης στο joininbox.

Δίκιο έχει, δεν θα πω όχι.

Αλλά…

Ακούω το Separation και σκέφτομαι πως τελικά αυτά τα «ίδια» κάνουν τη διαφορά. Κυρίως γιατί ανυποψίαστα, ξέρουν πώς, με τι φόρμα και φόρα, να εμφανίζονται, να αλλάζουν τη συνθήκη και να σε μελώνουν. Γιατί αυτή η αίσθηση της επιστροφής που γλιστρά μέσα στο συναίσθημα είναι κι η μόνη που μπορεί να σε ανακουφίσει. Και η μόνη που το κάνει!

Ακριβώς την στιγμή που τη χρειάζεσαι.

Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background