Ο Κωνσταντίνος Καλφακάκος διαλέγει τα 10 καλύτερα tracks του 2020 (του)

Written by on December 23, 2020

Ο παραγωγός του Join Radio, Κωνσταντίνος Καλφακάκος, επέλεξε τα δέκα tracks που έπαιξε περισσότερο στην εκπομπή του, το 2020.

Μία πολύ κακή χρονιά με πολύ καλή μουσική. Αυτό ήταν το 2020. Ξεκίνησε κάνοντας πραγματικότητα τον δυστοπικό κόσμο που περιγράφεται στην ταινία Contagion. Οι μήνες, οι μέρες και η ώρα δεν έφεραν τις ποιότητες που τους έχουμε αποδώσει και πολλές φορέ,ς δεν είχαν κανένα νόημα. Κάνοντας το χρόνο να μοιάζει σαν δύο εβδομάδες, οι οποίες έπαιζαν σε μια μόνιμη λούπα.

Για πολλούς, η μουσική έσωσε ή έκανε την κατάσταση πιο υποφερτή ώστε κάποιες μέρες που πέρασαν να μην είναι μέρες, που απλά χάθηκαν.

Αυτά είναι τραγούδια, τα οποία άκουσα περισσότερο, όπως και τους δίσκους στους οποίους συμπεριλαμβάνονται, δίνοντας περισσότερο νόημα στο χρόνο (με τη φιλοσοφική έννοια της λέξης), δημιουργώτας αναμνήσεις. Ώστε το 2020 ν’ αποκτήσει περισσότερη φαντασία και να γίνει ένας χρόνος που πέρασε, όχι ένας χρόνος που χάθηκε.

Jessie Ware – What’s Your Pleasure

Disco. To μουσικό είδος που πολλοί- λανθασμένα- πιστεύουν πως είναι νεκρό όσο και το ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικές ρόδες ή καθαρή έμπνευση. H Jessie Ware ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, κατάφερνοντας να τραγουδήσει τη λαγνεία με class, όπως πρώτη δίδαξε η Donna Summer. Mια ματιά στις λίστες με τα καλύτερα του 2020, ορισμένων από τα πιο έγκριτα μουσικά sites, το επιβεβαιώνει.

Roisin Murphy – Something More

Disco No5. Όχι βαρετά κλασσικό όπως το Chanel. Χορευτική μουσική με τον τρόπο και το νόμο που ορίζει η Murphy. To Something More δεν φτιάχτηκε για τις πίστες αλλά για ένα μαλαγχολικό μήνα όπως είναι ο Σεπτέμβρης. Σε μια άλλη περίπτωση ίσως δεν το εκτιμούσα όσο πρέπει, όμως οι στίχοι του είναι μια καλή υπενθύμιση πως δεν είσαι πλεονέκτης αν βαρέθηκες την ασφάλεια του “μέτριου” και θέλεις τον ενθουσιασμό που προσφέρει το “καλύτερο”.     

Bullion – Hula

Kυκλοφόρησε την άνοιξη του 2020 αλλά δημιουργήθηκε για καλοκαιρινά Balearic όνειρα. Το αφαιρετικό Hula δεν επιβάλεται στη στιγμή αλλά μπορεί να την καθορίσει, σχεδόν υποδόρια, με κάθε ακρόαση του. Είναι σαν μια ατελής πινελιά απαλού γαλάζιου πάνω σε μια παλ, όμως όχι άνευρη, πορτοκαλί βάση.      

The Strokes – At the Door

Μερικά τραγούδια θέλουν χρόνο για να τα εκτιμήσεις όσο τους αξίζει και τελικά να σου κολλήσουν στο μυαλό όπως μια τσίχλα κολλάει στα μαλλιά. Το At The Door δεν είναι το τυπικό πομπώδες πρώτο single που περιμέναμε από την επιστροφή των Strokes.

Είναι μια από τις καλύτερες συνθέσεις και παραγωγές τους ever. Η διαύγεια των συναδέλφων-παραγωγών στον Join, που τους έκανε να το ξεχωρίσουν, μου προσέφερε αυτό που πρέπει να κάνει το καλό ραδιόφωνο. Μια μουσική προταση και την ευκαιρία, στην περίπτωση μου, να βρω ένα νέο αγαπημένο τραγούδι, που πονάει ευχάριστα.                         

Gorillaz – Desole

Μερικές φορές το μοναδικό που θέλεις είναι λίγη ελαφρότητα. Και ακριβώς αυτό προσέφερε στους ανοιξιάτικους μήνες του 2020, το Desole. Ιδανικά θα το ακούγαμε σε βόλτα με το αμάξι, αλλά επειδή αυτή η βόλτα θα ήταν παράνομη, το αναβάλω για τον επόμενο χρόνο.

U.S. Girls – Overtime (Alex Frankel remix)

Με κάθε νέο δίσκο της καταφέρνει να βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα της χρονιάς. Στο φετινό Heavy Light φέρνει στο φως τις Bruce Springsteen μουσικές της επιρροές και πιάνει νέα ύψη. Το remix του Alex Frankel των Holy Ghost! δίνει στο Overtime μια DFA ποιότητα και το κάνει ιδανικό για αυτούς που συνοδεύουν τα χορευτικά τους με λίγο δράμα.

LA Priest – What Moves (Soulwax Remix)

O LA Priest (πρώην τραγουδιστής των Late Of The Pier) είναι ανεπιτήδευτα περίεργος και διατηρεί ένα σωστό, μικρό, pop μουσικό κριτήριο στη μουσική του. Στο remix του What Moves oι Soulwax μας έδωσαν τo καλύτερο τραγούδι που περιποιήθηκαν μέσα στο 2020.

Διατηρώντας τη δομή του, το “τέντωσαν” και το εμπλούτισαν με τα χαρακτηριστικά τους βραδυφλεγή βρωμόμπιτα (sic) τους, ώστε να χορευτεί στην αυτοσχέδια πίστα της κουζίνας, της μοναδικής διαθέσιμης για τους μήνες που πέρασαν.                 

Khruangbin – Pelota

Ο τίτλος του θυμίζει όνομα drag queen. Όμως σε αντίθεση με την υπερβολή και την γοητευτική υστερία μιας τέτοιας performer, προσφέρει τις χάρες του ήρεμα και χωρίς υπερβολές. Το Mordechai είναι ένας δίσκος των Khruangbin όπως και οι προηγούμενοι. Πολύ καλός. Τόσο καλός που όταν τελειώσει το βάζεις να παίξει ξανά από την αρχή. Κάθε φορά που το ακούω θυμάμαι πως είναι αγαπημένο της Μαντλέν!

The Avalanches – The Divine Cord feat. MGMT and Johny Marr

Πέρασαν 16 χρόνια από το αριστουργηματικό ντεμπούτο μέχρι το δεύτερο άλμπουμ τους, αλλά ευτυχώς μόλις 4 για την κυκλοφορία του We Will Always Love You, που ήρθε να κλείσει τη χρονιά ώς ο πιο “εύκολος” δίσκος που έχουν κάνει μέχρι σήμερα.

Το αποτέλεσμα είναι μια πολυεπίπεδη μουσική ψυχεδέλεια, που δημιουργεί ευδαιμονία και έκπληξη, και μπορεί να βιωθεί ως ένα μίνι νοητό ταξίδι, χάρη στις εξαιρετικές συνεργασίες τους με τους Neneh Cherry, Perry Farrell, Mick Jones, Tricky, Jamie XX, Karen O, Blood Orange, Leon Bridges και πολλούς άλλους, τους οποίους αν αναφέρουμε θα γράψω μια ακόμα παράγραφο.

Το νέο single The Divine Cord, με τη συμμετοχή του Johny Marr, κάνει τους MGMT να ακούγονται σαν τους παλιούς MGMT και είναι το πιο ραδιοφωνικό τους τραγούδι από το Since I Left You με το οποίο τους γνωρίσαμε.

*Ακούς τον Κωνσταντίνο στο Join Radio, κάθε Παρασκευή, 17:00 – 19:00.
Μπορείς βρεις τη λίστα του και στο Spotify.

Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background