Ο Γιάννης Ντάρδης διαλέγει τα 10 καλύτερα τραγούδια της χρονιάς (του)

Written by on 30 Δεκεμβρίου, 2019

Ο παραγωγός του Join Radio Γιάννης Ντάρδης, επέλεξε τα δέκα τραγούδια που άκουσε περισσότερο αυτή τη χρονιά.

Foreign Tides – RY X

Τη δεύτερη προσωπική δουλειά του Αυστραλού Ry Cuming, Unfurl, την καταχώρησα χωρίς δεύτερη σκεψη στα καλύτερα της χρονιάς. Δίκαιο.
Είναι πολύ παρήγορο όταν συναντάς όλο και πιο συχνά album artists, οι οποίοι πραγματικά δίνουν την ψυχή τους σε κάθε ένα από τα κομμάτια του άλμπουμ ξεχωριστά και δεν είναι συνοδευτικά ενός “hit”.
Δύσκολο να επιλέξεις ένα track από αυτά τα διαμαντάκια αλλά πάρε αυτό, να έχεις να πορεύεσαι.

Born In The Slumber – flora cash

Εκείνη από την Στοκχόλμη, εκείνος από την Μινεάπολη.
Γνωρίστηκαν διαδυκτιακά μέσω soundcloud λόγω κοινών μουσικών ακουσμάτων, βρέθηκαν από κοντά, ερωτεύτηκαν και έφτιαξαν τους flora cash.
Χαρήκαμε πολύ και γι’ αυτούς αλλά και για τα αυτιά μας. Να είναι πάντα καλά τα παιδιά και να μας χαρίζουν τέτοια μελαγχολικά ατμοσφαιρικά τραγούδια. Τούτο εδώ, αποτελεί μέρος μιας συλλογής κομματιών εμπνευσμένων από το βιντεοπαιχνίδι “Death Stranding”. Εκεί φτάσαμε.

Coming Down – Sailor & I

Και άλλος από την Σουηδία.
Τον Alexander Sjödin, τραγουδιστή, παραγωγό, και πολυοργανίστα, δύσκολα τον βάζεις σε μουσικά καλούπια. Θα μπορούσες να τον χαρακτηρίσεις εκπρόσωπο της ηλεκτρονικής σκηνής αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διακρίνεις μια μελαγχολία στην μουσική του (μα τι γίνεται στην Σκανδιναβία επιτέλους;) που σου θυμίζει λίγο Bon Iver και Active Child, ενώ ταυτόχρονα φλερτάρει και με deep balearic ρυθμούς για να λικνίζεται σωστά το κορμί.
Ο καλύτερος συνδυασμός.

Under The Skin – Dermont

Για τον Dermont δεν ξέρουμε πολλά ακόμα.
Γνωρίζουμε ότι και αυτός ανήκει στην μικρή λίστα καλλιτεχνών-πολυεργαλείων. Συνθέτης-τραγουδιστής-παραγωγός-πολυοργανίστας. Τι άλλο θες. Α! και Έλληνας, για να αισθανθείς μια εθνική υπερηφάνεια και να δικαιωθεί η Βάνα Μπάρμπα που επιτέλους “γίνονται πράγματα”.
Τέλη Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε ψηφιακά από την KLIK Records ένα EP με 3 τραγούδια του και με το πρώτο κιόλας άκουσμα το Under The Skin, ξεχωρίζει και σου λέει ψιθυριστά “ήρθα για να μείνω”.

“Love don’t end,
over the skin, it hurts within”

Piano Joint – Michael Kiwanuka

Την αμαρτία μου θα την πω. Δεν υπήρξα ποτέ φανατικός του Kiwanuka, αλλά με το που άκουσα αυτό εδώ, κάτι σαν να έσπασε μέσα μου.
Δύο μόλις μήνες πριν μας αφήσει το 2019, κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ, ίσως το πιο ολοκληρωμένο έως τώρα.
Εκεί θα βρεις και το Piano Joint. Ένας μονότονος χτύπος καρδιάς λειτουργεί σαν μετρονόμος, ενώ σταδιακά, ο ήχος γίνεται πιο πλούσιος με ένα απαλό πιάνο, έγχορδα, μαλακά τζαζ κρουστά και την φωνή του Kiwanuka να εξομολογείται τι πιστεύει ότι μπορεί να κάνει η ύπαρξη μιας αγάπης και τι, η έλλειψη της. Μπερδεμένος ο Michael και δικαίως.

Exposed ft Mary Irene – DarkMatters

Κυκλοφόρησε “ανεπίσημα” το 2019, αλλά θα το έχουμε μετά Βαΐων και κλάδων στα χέρια μας, τον Μάρτιο του 2020.
Little Black Rose θα ονομάζεται το ντεπούτο άλμπουμ του DarkMatters (side project του Βαγγέλη Μουρελάτου) που υποθέτω ότι βγήκε μετά από μια σκοτεινή συναισθηματικά περίοδο για να αποτελέσει κάτι σαν κάθαρση για τον ίδιο.
Ήχοι που ακροβατούν μεταξύ trip hop και electronica σε μια ολοκληρωμένη δουλειά που δεν βαριέσαι να ακούς από την αρχή μέχρι το τέλος.
Από το πρώτο άκουσμα, ξεχώρισα το Exposed με την εύθραυστη αλλά ταυτόχρονα γεμάτη δύναμη φωνή της Mary Irene.
Και το repeat παραμένει πατημένο από τότε.

Love Is Not An Empire – Lea Porcelain

Στις 14 Ιουνίου, κυκλοφόρησε το Love Is Not An Empire των Βερολινέζων Lea Porcelain.
Και τι θέλουν να μας πουν τα δύο αυτά αγόρια; Αγάπα τον εαυτό σου. Μην εξαρτάσαι από τους άλλους. Και να χάσεις κάποια στιγμή αυτά που αγαπάς, στο δρόμο σου θα βρεθούν άλλα. Κλισέ τσιτάτα, ναι αλλά είναι αυτό το κιθαριστικό μπαλαντοειδές που κλείνει το μάτι στον έφηβο μέσα σου.

Martyr – Sevdaliza

H Ολλανδή – Ιρανικής καταγωγής – Sevda Alizadeh αρνείται να βάλει τον εαυτό της σε ένα συγκεκριμένο genre μουσικής.
Σίγουρα experimental, με νότες R&B και trip hop, οι κριτικοί την κατατάσουν (γιατί αυτή είναι η δουλειά τους) κάπου μεταξύ FKA Twigs και Portishead. Άκου τώρα.
Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε το Martyr, μια ελεγεία για έναν κατεστραμμένο έρωτα κεντημένη με rock drums, βιολιά, λαούτα και ηλεκτρονικούς ήχους.
“I’m where love lost her backbones” σου ψιθυρίζει και θες να την πάρεις αγκαλιά και να της πεις “φύγε κοπέλα μου, αυτός ο έρωτας δεν σου κάνει καλό“.

Yini Feat. Toshi (Armonica Remix) – Fabio Aurea

Ελβετία – Ν. Αφρική – Ιταλία.
Πόσο μου αρέσουν αυτά τα γεωγραφικά παιχνίδια, ειδικά όταν συνειδητοποιείς πόσο κοντά έρχονται καλλιτέχνες μέσω της τεχνολογίας. Ανταλλάσσουν αρχεία και μίξεις μέσω ίντερνετ και φτιάχνουν μικρά αριστουργήματα σαν αυτό εδώ.
Πάτα play και άρχισε να κουνάς ρυθμικά τα ποδαράκια.

Montserrat (Artbat Edit) – Whomadewho

Ναι, γεια σας. Είμαστε οι Δανοί Whomadewho και τον Απρίλιο βγάλαμε με τους Ουκρανούς φίλους μας Artbat ένα 12” βινύλιο. Έτσι, γιατί μπορούμε.
Η πρώτη πλευρά, θα έχει αυτό εδώ. Λίγο house, λίγο disco, να και μια ηλεκτρική κιθάρα να σολάρει διακριτικά, για να γίνει δικαίως ο dance ύμνος του 2019.
Ευχαριστούμε.

  • Ακούς τον Γιάννη στο Join Radio Δευτέρα- Παρασκευή, 14:00-16:00
Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background