20 ερμηνείες που ίσως έβλεπαν τα Όσκαρ με το κιάλι αν δεν είχαν τους μετρ του make up στο πλάι τους

Written by on 2 Μαρτίου, 2018

O Gary Oldman ξεσκόνισε το ράφι στο τζάκι και υποδέχθηκε το πρώτο του όσκαρ, την ίδια στιγμή που η ομάδα που τον «μεταμόρφωσε» σε Winston Churchill έκανε το ίδιο. Η «out of this world» ερμηνεία του θα ήταν ίδια χωρίς τις εξαίσιες προσθετικές του σε κάθε γωνιά του προσώπου του; Προφανώς και δεν θα μάθουμε ποτέ. Όπως δεν θα μάθουμε ποτέ και τι θα συνέβαινε και στις άλλες 19 παρόμοιες περιπτώσεις, αν η βραδιά των Όσκαρ δεν «ζωγραφιζόταν» στο πρόσωπο τους τόσο εντυπωσιακά!

 Elefant Man (1980)
Α’ Αντρικός: John Hurt (nominee)
Make Up: Beryl Lerman/ Michael Morris/ Wally Schneiderman/ Christopher Tucker (nominee #not) Ένας ρόλος σαν κι αυτός θα πίστευε κανείς πως θα έστελνε την ομάδα που δημιούργησε το πιο πληγωμένο ανθρώπινο ον της Βικτωριανής Αγγλίας, σπίτι τους, παρέα με «χρυσά» αγαλματίδια. Παραδόξως δεν καλέστηκαν καν στη γιορτή. Σε αντίθεση με αυτόν που «κρύφτηκε» μέσα στον εντελώς Lynch-ικό χαρακτήρα. Ίσως γιατί δικαίως θεώρησαν πως η εκφραστικότητα της ματιάς και κυρίως της φωνής του John Hurt μπόρεσαν και «διέλυσαν» κάθε καλούπι και κάθε είδους «μάσκα» που τα συνόδευαν.

Tootsie (1982)
Α’ Αντρικός: Dustin Hoffman (nominee)
Make Up: C. Romania Ford (nominee #not)
Η Dorothy Michaels του Hoffman έφερε το drag στα όσκαρ ακόμη κι αν τελικά όλα ήταν υπόθεση των χαρακτηριστικών γυαλιών της και όχι του διακριτικού μεν, πολύτιμου δε, μακιγιάζ της.

Cyrano de Bergerac (1990)
Α’ Αντρικός: Gérard Depardieu (nominee)
Make Up: Michele Burke/ Jean Pierre Eychenne (nominee)
Μια μύτη μπορεί να σου προσφέρει ένα όσκαρ;  Ποιος ξέρει, ίσως, απάντησαν οι ψηφοφόροι της Ακαδημίας και αφού το σκέφτηκαν από εδώ και το σκέφτηκαν κι από εκεί, αποφάσισαν να μείνουν στις υποψηφιότητες και να δώσουν τα βραβεία αλλού. Για την ιστορία πάντως η μύτη του ρομαντικού στρατιωτικού πολυλογά ήταν σκέτη απόλαυση!

Ed Wood (1994
Β’Αντρικός: Martin Landau (winner)
Make Up: Rick Baker / Ve Neill / Yolanda Toussieng (winner)
Ήταν τόσο ανατριχιαστική η ομοιότητα του Landau με τον Bela- Dracula- Lugosi στην ταινία αυτή του Tim Burton που η επιλογή ήταν μονόδρομος. Έπρεπε να βραβευτούν και οι δύο. Και ο ηθοποιός και οι make up artists. Και έτσι ακριβώς έγινε!

Philadelphia (1993)
Α’ Αντρικός: Tom Hanks (winner)
Make Up: Catrl Fullerton / Alan D’ Angerio (nominee)
Θα μπορούσε να είναι και στην κατηγορία «αυτός που έχασε κιλά και έφτασε στα όσκαρ». Δικαιολογημένα όμως δεν θα ήταν τίποτα ίδιο, αν η «εξέλιξη» της ασθένειας του Aids δεν εκφραζόταν με τόσο ρεαλισμό στις στιγμές που το συναίσθημα χανόταν σε απανωτές ψυχολογικές εκρήξεις.

Elisabeth (1998)
Α’ Γυναικείος: Cate Blanchett (nominee)
Make up: Jenny Shircore (winner)
Η μεγαλύτερη οσκαρική αδικία από καταβολής κινηματογραφικού κόσμου. Δεν είναι το (βραβευμένο) μακιγιάζ που δίνει μπόνους στην (άκουσον- άκουσον αβράβευτη) υπερ-ερμηνεία της Blanchett αλλά αυτό ακριβώς που εξηγεί τόσο εμπνευσμένα στο τέλος, την «παγωμάρα» της παρθενίας της και της επιλογής της αυτής, που θες να σηκωθείς και να τους δώσεις και άλλο ένα, έτσι για να το γιορτάσουν περισσότερο!

Shakespeare in Love (1998)
Α’ Γυναικείος: Gwyneth Paltrow (winner)
Make up: Lisa Westcott/ Veronica McAleer (nominee)
Η μεγαλύτερη οσκαρική αδικία από καταβολής κινηματογραφικού κόσμου. Για κάποιοι λόγο που μόνο οι της Ακαδημίας κατάλαβαν, η χαριτωμένη εμφάνιση συνεπάγεται και βράβευση, ειδικά μάλιστα σε μια χρονιά που ο οδοστρωτήρας της «Elizabeth» έδειχνε να τα παίρνει όλα στο πέρασμα του. Το nominee στο μακιγιάζ είναι ξεκάθαρο πως έγινε για την αλησμόνητη σκηνή με το «μουστάκι», ξεδιάντροπη αντιγραφή της Αλίκης παύλα Πίπης παύλα «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης», δεν το συζητώ!

The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)
Β’ Αντρικό: Ian McKellen (nominee)
Make Up: Peter Owen /Richard Taylor (winner)
Όσοι τον έμαθαν από εδώ, ως Gandalf the Grey, είχαν και την αίσθηση πως έτσι θα κυκλοφορούσε και έξω. Με ένα καπέλο, μια υπέροχη γενειάδα, μια πίπα που βγάζει συνέχεια καπνό απ’ το στόμα και το πιο κατεργάρικο σπινθηροβόλο βλέμμα που έχεις δει ποτέ στη ζωή σου. Ο θεατρικός Σαιξπηρικός ηθοποιός Ian McKellen, είδε την καριέρα του, σε μια περίοδο που οι περισσότεροι συνομήλικοι του άραζαν πια σε οίκους ευγηρίας,  να προσπερνάει ουρανούς και ευτυχώς για όλους, δεκαεπτά –what?-χρόνια μετά, δεν δείχνει διατεθειμένος να τους εγκαταλείψει ακόμη!

Frida (2002)
Α’ Γυναικείος: Salma Hayek (nominee)
Make Up: John E. Jackson /Beatrice De Alba (winner)
Προσφάτως μάθαμε μέσα από δικές της αποκαλύψεις, τι πέρασε η Salma Hayek, για να καταφέρει να κάνει πραγματικότητα το όνειρο της ζωής της, τη βιογραφία της Frida Cahlo, στην «αγκαλιά» της εταιρίας του Harvey Weinstein. Βραβείο μόνο για το μακιγιάζ και τα διάσημα φρύδια παύλα μουστάκι της διάσημης ζωγράφου!

The Hours (2002)
Α’ Γυναικείος: Nicole Kidman (winner)
Make Up: Joe Allen/Gretchen Davis (nominee #not)
Μια μύτη μπορεί να σου προσφέρει ένα όσκαρ; Όχι, απάντησαν οι ψηφοφόροι της Ακαδημίας και έδωσαν δαγκωτό βραβείο στην ερμηνεία της ως Virginia Woolf και ούτε καν υποψηφιότητα στο make up (όποιος παρεμπιπτόντως μπόρεσε να αναγνωρίσει την Nicole σε αυτό το πρόσωπο, να σηκώσει το χέρι και κάτι θα του δώσουμε για αυτό του το θράσος).

Monster (2003)
Α’ Γυναικείος: Charlize Theron (winner)
Make up: Toni G/ Lee Grimes (nominee #not)
Θα μπορούσε να είναι και στην κατηγορία «αυτές που έβαλαν κιλά για να φτάσουν στα όσκαρ». Κάτι που σύμφωνα με τους «ειδικούς» αρκούσε, αν σκεφτούμε το πόσο αγνόησαν τη διακριτική αλλά σημαντική «διορθωτική» στο πρόσωπο της, έτσι ώστε η αληθινή ιστορία της serial killer, Aileen Wuornos να φέρει την αγριάδα της στην οθόνη.

Transamerica (2005)
Α’ Γυναικείος Ρόλος : Felicity Huffman (nominee)
Make Up: Heidi Kulow (nominee #not)
Η Huffman στον ρόλο μιας transgender γυναίκας που ταξιδεύει με τον γιο της σε αναζήτηση της χαμένης επαφή τους, κερδίζει επάξια την υποψηφιότητα που της αναλογεί, χωρίς να βασιστεί στη βοήθεια του make up που ούτως η άλλως την «παρακολουθεί» διακριτικά.  Από τις ελάχιστες φορές στον κινηματογράφο που μια γυναίκα ερμηνεύει ρόλο transgender γυναίκας και η αρχή μιας συζήτησης στα χολιγουντιανά στούντιο για άνοιγμα των ταινιών σε transgender ηθοποιούς!

La Vie en Rose (2007)
Α’ γυναικείος: Marion Cotillard (winner)
Make Up: Didier Lavergne/ Jan Archibald (winner)
Βιογραφία της Edith Piaf και μια σωματική ερμηνεία μεγατόνων που ανάγκασε τις κυρίες και κυρίους της Ακαδημίας να δώσουν γη και ύδωρ στην «άγνωστη» σε αυτούς Γαλλιδούλα, όπως και στην ομάδα που είχε κατασκηνώσει στο μπουντουάρ της!

The Dark Knight (2008)
B’ Αντρικός: Heath Ledger (winner)
Make up: John Caglione Jr. / Conor O’Sullivan (nominee)
Φοράει το make up τον ηθοποιό ή ο ηθοποιός το make up; Ότι κι αν απαντήσεις δεν έχει σημασία. Το μακιγιαρισμένο χαμόγελο του Τζόκερ δεν θα ήταν τίποτα αν δεν το φορούσε ο Ledger και ο Heath δεν θα μπορούσε να μεταφέρει σε τόση ένταση την «απόκοσμη» κόμικ τρέλα του αν δεν είχε αυτό το «χυμένο» μακιγιάζ. Μια αναπάντεχη απώλεια, ένα όσκαρ β αντρικού και μια οσκαρική γιορτή βυθισμένη στη λύπη, ότι μας άφησε σαν last goodbye!

 Tropic Thunder (2008)
Β’ Αντρικός:  Ronert Downey Jr. (nominee)
Make Up: Rick Baker (nominee #not)
Η χρονιά που άλλαξε η ζωή του Robert Downey Jr. Η πρώτη εμφάνιση του Tony Stark στην μεγάλη οθόνη συνοδεύεται -σε άλλη ταινία την ίδια περίοδο- με ένα κωμικό παράδοξο. Η απολαυστικά «μαύρη»  του εμφάνιση ως Kirk Lazarus, τον ξαναφέρνει στη γιορτή 16 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση σε αυτήν, με τον «Chaplin».

Albert Nobbs (2011)
Α’ Γυναικείος: Glenn Close (nominee)
Make Up: Martial Corneville / Lynn Johnson /Matthew W. Mungle (nominee)
Πόσες γυναίκες θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο άντρα με τόσο αφοπλιστικό ρεαλισμό; Η εξής μία!

The Iron Lady  (2011)
Α’ Γυναικείος: Meryl Streep (winner)
Make Up: Mark Coulier/ J. Roy Helland (winner)
Ερμηνεία δεκαετίας από το force one του Χόλυγουντ και η «έξω από δω» ομοιότητα της με τη Margaret Thatcher χρεώνεται δίκαια και σε αυτήν και στο Make Up team της που βλέπουν χαλαρά τα σκρίνια τους να στολίζονται με άφθονο «χρυσάφι».

Dallas Buyers Club (2013)
Β’ Αντρικός: Jared Leto (winner)
Make Up: Adruitha Lee/ Robin Mathews (winner)
Ο Jared Leto «χάθηκε» τόσο πολύ στο ρόλο της Rayon (σε ένα ερμηνευτικό κρεσέντο, back to back με τον επίσης βραβευμένο Matthew McConaughey) που οι περισσότεροι ξεχάσαμε γρήγορα πως μια «μεταμόρφωση» πέρα από ενέργεια είναι και εικόνα. Κάτι που ευτυχώς δεν ξέχασαν οι ειδικοί που έσπευσαν να δώσουν στο team του make up το βραβείο που τους αξίζει.

Foxcatcher (2014)
Α’ Αντρικός:  Steve Carell (nominee)
Make up: Bill Corso / Dennis Liddiard (nominee)
Ένας αγνώριστος  Sreve Carell δείχνει για πρώτη φορά το μέγεθος που μπορεί να κρύβει το ερμηνευτικό του πάθος (μέσα από μια σειρά χαμηλότατων συναισθηματικών εκπλήξεων) και συστήνει μια ομάδα make up artist που μπορεί να μη βραβεύτηκε αλλά δικαιολογημένα κάνει θαύματα.

Darkest hour (2017)
Α’ Αντρικός: Gary Oldman (winner)
Make up: Kazuhiro Tsuji  /David Malinowski  /Lucy Sibbick (winner)
Μια τεράστια ερμηνεία ή ένα καταπληκτικό μακιγιάζ; Στην περίπτωση του, εντάξει Timothee μου, ας πούμε και τα δύο, ειδικά στις στιγμές που η κάμερα βυθίζεται στα μάτια του, εκεί δηλαδή που τίποτα δεν μπορεί να σε «βοηθήσει» και το μόνο που κυκλοφορεί είναι η γύμνια της ψυχής σου!

Δημήτρης Πάντσος


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background