9+1 διασκευές που θα θέλαμε να εξαφανίσουμε. Sam Smith ακούς;

Written by on 7 Απριλίου, 2021

Αφορμή για να θυμηθούμε μερικές μόνο από τις χειρότερες διασκευές, είναι φυσικά, η άνευ λόγου και αιτίας, αναμέτρηση του Άγγλου mega star με το classic των 80’s, Τime after Τime της Cyndi Lauper.

Sam Smith – Time After Time (2021)

Πρώτη φορά: Cyndi Lauper – Time After Time (1983).

Και τελευταία: Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει φωνή στον κόσμο που να βαριέμαι περισσότερο από αυτή. Κουραστικά μελένια! Στο νέο του άλμπουμ, Love Goes: Live at Abbey Road Studios, στο οποίο και ξεδιπλώνει ζωντανά, όλη τη soulful δηθενιά του, υπάρχει και αυτό. Έχει κάθε δικαίωμα να πιάνει στο στόμα του αυτά που αγαπά. Όπως και εμείς, να κατεβάζουμε, ευθύς, το volume.

Kelly Clarkson – Mr. Brightside (2020)

Πρώτη φορά: The Killers – Mr. Brightside (2004).

Και τελευταία: Αν κατάλαβα καλά, η αγαπημένη των Αμερικάνων έχει δικό της σόου, στο οποίο διασκευάζει και κομμάτια άλλων. Έτσι ήρθε η σειρά και γι’ αυτό. “You can sing anything!”, “You should release a rock album next!” έσπευσαν να σχολιάσουν τα λυσσασμένα και χωρίς ακοή, φανς. Ευτυχώς δεν ανήκουμε σε αυτά.

Miley Cyrus – The Scientist (2017)

Πρώτη φορά: Coldplay – The Scientist (2002).

Και τελευταία: Με τη φόρα που έχει πάρει να διασκευάσει ό,τι μα ό,τι έχει παίξει στην παιδική της σιντιέρα, κάποια στιγμή, δεν θα τη γλίτωνε, θα έπαιρνε την κατηφόρα. Είμαι από αυτούς που διασκεδάζουν αφάνταστα με το κέφι και το θράσος της να αντιμετωπίζει στα ίσα αυτά που αγάπησε. Εδώ όμως, της ρίχνω κόκκινη κάρτα. Κυρίως γιατί με κάνει να αναπολώ με μανία το πρωτότυπο. Και αυτό είναι κάτι που δεν περίμενα ποτέ να μου συμβεί.

Travis – Baby One More Time (2012)

Πρώτη φορά: Britney Spears – Baby One More Time (1998).

Και τελευταία: Όπως είχε γραφτεί και πολύ εύστοχα στη Guardian “να ένα παράδειγμα, γιατί πρέπει τα indie groups να σταματήσουν να διασκευάζουν καθαρόαιμα ποπ κομμάτια”. Όπως έχει δηλώσει κι ο ίδιος ο Fran Healy, το έκαναν για αστείο αλλά μετά τους άρεσε και είπαν να το κρατήσουν. Κακώς. Γιατί το σεβασμό πολλοί θαύμασαν, την άσκοπη ειρωνεία, ουδείς!

Britney Spears – I Love Rock ‘n’ Roll (2009)

Πρώτη φορά: Joan Jett – I Love Rock ‘n’ Roll (1981).

Και τελευταία: Προφανώς διασκευάζει την εκδοχή της Joan Jett στο κομμάτι των The Arrows του 1975. Προφανώς επίσης, βαριέται πολύ. Όπως και εμείς.

Jessica Simpson – These Boots Are Made For Walkin’ (2005)

Πρώτη φορά: Nancy Sinatra –These Boots Are Made For Walkin’ (1966).

Και τελευταία: H Daisy Duke των Dukes of Hazzard θέλει πολύ να γίνει μια άλλη Britney. Και τελικά το μόνο που της μένει, είναι η ντροπή της επιθυμίας. Και της γεμάτης αγωνία προσπάθειας της, να καταγραφεί στη λίστα με τις χειρότερες διασκευές (τα κατάφερε!).

Limp Bizkit – Faith (1998)

Πρώτη φορά: George Michael – Faith (1987).

Και τελευταία: Θεωρητικά, το φέρανε στα μέτρα τους. Κυριολεκτικά, θα επιθυμούσαμε να μην το έχουν κάνει ποτέ. Δεν φταίει ότι η φωνή του Fred Durst δεν μπορεί να συναγωνιστεί αυτή του Michael. Φταίει πως με το που αρχίζει τις κορόνες και το πέρασμα στην άγρια φυλή των βαρβάρων, το μόνο που θες είναι να ξαναγίνεις παιδί και να πλακώσεις το νανούρισμα. Και το μίλκο μαζί με λίγα κουλουράκια της γιαγιάς.

Take That – Smells Like Teen Spirit (1995)

Πρώτη φορά: Nirvana – Smells Like Teen Spirit (1991).

Και τελευταία: Κάποιος είχε μια καταπληκτική ιδέα. Να τους βάλει να το τραγουδήσουν ζωντανά μπροστά σε χιλιάδες 14χρονα. Κάποιος άλλος είχε επίσης μια άλλη καταπληκτική ιδέα. Να κοιτάξει στο αρχείο του, να δει πως έχει κρατήσει ακόμη σε αυτό, μία από τις χειρότερες διασκευές έβερ και να την ανεβάσει (το 2016) στο You Tube. Έτσι για να μη χαθεί η μεγάλη στιγμή. Θα τον ευγνωμονούμε για πάντα #not.

Bonus wtf: Πολλά συμβαίνουν σε αυτό το ζωντανό κλιπ που κάνουν τα μάτια σου να καίνε. Ο Jason Orange ως άλλος Gene Simmons των KISS, είναι πάντως το εξωφρενικότερο.

Duran Duran – 911 Is a Joke (1995)

Πρώτη φορά: Public Enemy – 911 Is a Joke (1990).

Και τελευταία: Είναι εκείνη η καταπληκτική στιγμή (αν θυμάσαι) που οι Duran είχαν μεγαλώσει και ήθελα να γίνουν κάτι άλλο. Είναι εκείνη η εποχή όπου συνέβαιναν ωραία πράγματα τριγύρω τους. Ήταν εκείνη η ρωγμή στο χρόνο που άπλωσαν το δάχτυλο, το έβαλαν στο μέλι (των άλλων) και είπαν να κάνουν ένα άλμπουμ με διασκευές (“Thank you“, ίσως το χειρότερο άλμπουμ τους). Κάπου εκεί, είχαν διασκευάσει και το White Lines των Grandmaster Flash με παρόμοιο εκκωφαντικό αποτέλεσμα. Είχαν κέφι και διάθεση και δυστυχώς αυτό βγήκε και στο κοινό.

Power Station – Get It On (Bang A Gong) (1985)

Πρώτη φορά: T. Rex- Get It On (Bang A Gong), 1971.

Και τελευταία: Ένα γκρουπ μεγατόνων (Robert Palmer, Tony Thompson, John Taylor, Andy Taylor) που διασκευάζει ένα τραγούδι μεγατόνων. Και τρώει τα μούτρα του. Και δεν το καταλαβαίνει.

Reggaestan – Υπάρχω (2011)

Πρώτη φορά: Στέλιος Καζαντζίδης –Υπάρχω (1975).

Και τελευταία: Όταν η ρέγκε βρίσκει επιτέλους το λαϊκό έρεισμα που ψάχνει για χρόνια (και δεν το ξέρει). Με λίγη βοήθεια από το Ισραήλ που έχει τη Τζαμάικα μέσα του (και δεν το ξέρει).


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background