13 σκηνοθέτες που έντυσαν με εικόνες τα τραγούδια που αγάπησαν

Written by on 10 Μαρτίου, 2020

Διάσημοι σκηνοθέτες, κύριοι και κυρίες που (ίσως) δεν φανταζόσουν, οπτικοποιούν τραγούδια και φτιάχνουν μικρές ταινίες. Όπως αυτοί ξέρουν.

Ο Paul Thomas Anderson πριν γυρίσει στα 70’ς, στην San Fernando Valley και στην νέα του ατιτλοφόρητη ταινία που ετοιμάζεται να βγει μέσα στο 2021, ρίχνει μια ματιά στο αγαπημένο του συγκρότημα, Haim, κάθεται στην καρέκλα του και σκηνοθετεί την οπτικοποίηση του τελευταίου τους single, “The Steps”.

Δεν είναι ο μόνος όμως σπουδαίος σκηνοθέτης που έχει “λιγοψυχήσει” μπροστά στο μουσικό άρωμα, ενός αγαπημένου του τραγουδιού. Έχουν προηγηθεί- για διάφορους λόγους- και ένα σωρό άλλοι. Εξίσου σπουδαίοι.

Ο Paul Thomas Anderson ενός There Will Be Blood

Κάθησε στην καρέκλα για το: Haim / The Steps / 2020

Τις αγαπά για κάποιο ακατανόητο λόγο και φροντίζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα να διευθύνει την ορχήστρα των εικόνων τους. Δεν θα το καταλάβω ποτέ. Αφού πρόκειται για το πιο βαρετό συγκρότημα που πάτησε ποτέ τα Καλιφορνέζικα χώματα.

Ο David Fincher ενός Seven

Κάθησε στην καρέκλα για το: Justin Timberlake / Suit & Tie ft. JAY Z / 2013

Πολύ πιο γνωστό το χεράκι που έβαλε στο “Vogue,” της Madonna και στο “Freedom ’90” του George Michael. Οκ. Στο μεθυστικό αυτό όμως ασπρόμαυρο του αγαπημένου της Κικής, δείχνει να βρίσκει και πάλι το μουσικό σκηνοθετικό του κέφι. Και να διαλέγει τις πιο ποζάτες χορευτικές κινήσεις για τον ποπ κρούνερ του.

Ο Michel Gondry ενός Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Κάθησε στην καρέκλα για το: The Chemical Brothers / Go / 2015

Τι να πρωτοδιαλέξεις από τον πιο σουρεαλιστή όλων. Επιλέγω αυτό, από το αγαπημένο γκρουπ του Παύλου. Ίσως γιατί αυτή η κλινική μετρονομία του, φαντάζει σχεδόν ανακουφιστική, Για την ιστορία, να θυμίσω πως δικά του είναι μεταξύ πολλών άλλων και τα: Bachelorette (Bjork), Cellphone’s Dead (Beck), Knives Out (Radiohead), Heard ‘Em Say (Kanye West), The Hardest Button to Button (White Stripes).

Ο Jonathan Glazer ενός Under the Skin

Κάθησε στην καρέκλα για το: Jamiroquai / Virtual Insanity /1996

Αυτός, στον οποίο χρωστάω την πιο αγαπημένη μου ταινία για τα 10’ς, είχε τη χαρά να βραβευτεί με το βαρύγδουπο, Best Video Of The Year, τόσα χρόνια πριν απλά ακολουθώντας απλά την μανιοκαταθλιπτική κινησιολογία του Βρεττανού καλικάντζαρου. Στα credits του συναντάμε και άλλες μυθικές συνεργασίες: UNKLE (Rabbit in Your Headlights), Nick Cave and the Bad Seeds (Into My Arms) και Radiohead (Karma Police/ Street Spirit).

Η Sofia Coppola ενός Lost in Translation

Κάθησε στην καρέκλα για το: The White Stripes/ I Just Don’t Know What To Do With Myself / 2003

Και έφτιαξε αυτό το ασπρόμαυρο, φιλίδονο, κλειδαροτροπικό έπος παρέα με την Kate Moss, γιατί απλά μπορούσε (δες επίσης: This Here Giraffe (The Flaming Lips), Playground Love (Air), Chloroform (Phoenix).

Ο Martin Scorsese ενός Taxi Driver

Κάθησε στην καρέκλα για το: Michael Jackson / Bad /1987

Ήταν παλιά τα χρόνια και κάπως πολύ σημαντικό να σε σκηνοθετεί έτσι από το πουθενά ένας Scorsese. Έτσι λέγανε στον Μιχάλη και έτσι ήταν. Για την ιστορία πάντως πριν είχε σκηνοθετήσει το “Further On Up the Road” του  Eric Clapton & The Band. Μετά, τίποτα!

Ο Michael Bay ενός Transformers

Κάθησε στην καρέκλα για το: Divinyls / I Touch Myself / 1990

Μεταξύ μας, πάντα, έχει σκηνοθετήσει και το έπος, του έπους, ω έπος (όπως ήτο πολύ φυσικό), “I’d Do Anything for Love (But I Won’t Do That)” από τον Meat Loaf, αλλά το προ-βανδικό αυτό άσμα της ακράτητης αυτοικανοποίησης, κερδίζει όπως και να το κάνουμε, ένα παραπάνω βλέμμα.

Ο Tim Burton ενός Edward Sciss

Κάθησε στην καρέκλα για το: The Killers / Here With Me/2012

Αγαπά τόσο πολύ τους Δολοφόνους που σκηνοθέτησε γι’ αυτούς και το “Bones”. Σε ρόλο τρελής πρωταγωνίστριας η -δεν χρειάζομαι συστάσεις- Winona Ryder. Στο πλευρό της ο Craig Roberts του φοβερού και τρομερού Submarine.

Ο Brian De Palma ενός Dressed to Kill

Κάθησε στην καρέκλα για το: Bruce Springsteen / Dancing In the Dark/1984

Ένα live γυρισμένο κλιπ που όλοι θυμόμαστε γιατί απλά σε κάποια στιγμή ανεβάζει τη Μόνικα από τα Φιλαράκια για ένα χορό. Οκ τότε δεν ξέραμε οτι αυτή ήταν η Μόνικα από τα Φιλαράκια αφού δεν υπήρχε ούτε Μόνικα ούτε Φιλαράκια.

Η Kathryn Bigelow ενός The Hurt Locker

Κάθησε στην καρέκλα για το: New Order – Touched By The Hand Of God /1987

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν το ήξερα και πολύ το ευχαριστήθηκα όταν ερευνώντας το ανακάλυψα, αφού πάντα αναρωτιόμουν ποιος (ήταν ποια τελικά) είχε πείσει τους αγαπημένους Order, να βάλουν στο κεφάλι τους, αυτές τις τόσο υπέροχα γελοίες περούκες.

Ο Spike Jonze ενός Being John Malkovich

Κάθησε στην καρέκλα για το: Beastie Boys / Sabotage /1994

Έχει επίσης γυρίσει τα : 100% (Sonic Youth), Buddy Holly (Weezer), Only One (Kanye West) , Weapon of Choice (Fatboy Slim). Μένω σε αυτό το τελευταίο, καθώς θα το ξανασυναντήσουμε και στο (επόμενο) αφιέρωμα με τον εύλογο τίτλο “αυτοί που χόρεψαν σαν να μη υπάρχει αύριο” (δηλαδή ο σκουλικαντέρας Christopher Walken).

Ο Gus Van Sant ενός My Own Private Idaho

Κάθησε στην καρέκλα για το: Red Hot Chili Peppers /Under The Bridge/1992

Θυμίζουμε πως ο Flea ήταν κομμάτι του μικρόκοσμου του Sant από την εποχή του Idaho οπότε πολύ εύλογα μια τέτοια συνεργασία δεν αποτελούσε και μεγάλη έκπληξη.

Ο Γιώργος Λάνθιμος ενός The Favourite

Κάθησε στην καρέκλα για το: Σάκης Ρουβάς/ Δεν έχει σίδερα η καρδιά σου/ 1998

Από την Κατερίνα Κυρμιζή στον Ρουβά και τη Βανδή, ο πιο διάσημος πλέον Έλληνας Yorgos στο Χόλιγουντ, είχε κάνει το δρόμο του στα μετερίζια της ελληνικής ποπ. Παραμένοντας σύμφωνα με δηλώσεις του, πολύ ευχαριστημένος -thank god- ακόμη και τώρα, γι’ αυτόν.


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track

Title

Artist

 

Background